Zniszczyłem życie mojego syna własnymi rękami. Bardzo tego żałuję. Tymczasowe szczęście było największym błędem mojego życia. Przepraszam, niczego nie da się naprawić.
Monika, żona mojego syna, poznała Franka, gdy była na studiach. Syn przyprowadził ją do nas. Prawdę mówiąc, było to dla mnie bardzo wzruszające doświadczenie. Monika od razu zrobiła na mnie dobre wrażenie. Jest słodką, delikatną i co najważniejsze uprzejmą dziewczyną. Zupełnie inaczej niż moja żona. Jest też bardzo dobrą rozmówczynią. Przez cały wieczór nie mogłem oderwać od niej wzroku. Nie mogłem zrozumieć, co się ze mną dzieje. Byłem zażenowany, gdy nasze oczy się spotkały. Od tamtej pory wszystkie moje myśli krążyły wokół niej.
Monika i Franek pobrali się. Po ukończeniu studiów syn zaczął pracować. Często wyjeżdżał w delegacje. Z jednej strony nawet się z tego cieszyłem. Mogłem być bliżej kobiety, na której mi zależało. Ale z drugiej strony była żoną mojego syna. Nie miałem pojęcia, jak ugasić to, co czułem, gdy na nią patrzyłem. To uczucie było bardzo dziwne. Chciałem ją posiąść, być blisko niej.
Pewnego dnia Franek znów wyjechał w podróż służbową. Musiałem pojechać do synowej. Moja żona chciała dać jej trochę słoików i artykułów spożywczych. Wszedłem i oniemiałem. Monika stała przede mną. Miała na sobie czarną krótką sukienkę, która podkreślała jej piękną figurę. Na stole stała butelka wina i owoce. Stało się dla mnie jasne, że czekała na mnie.
Tego wieczoru moja synowa wyznała mi, że od dawna była mną zainteresowana. Dla niej jestem idealnym mężczyzną, a ona nie może nic z tym zrobić. Wyjaśniłem jej, że nie chcę skrzywdzić syna i nie zostawię żony. Zaczęliśmy się potajemnie spotykać.
Oboje straciliśmy głowę od naszych uczuć. I wtedy Monika powiedziała mi, że spodziewa się dziecka. Przy tej kobiecie poczułem się młody i pełen energii. Dawno czegoś takiego nie czułem. Cieszyliśmy się każdą minutą spędzoną razem. Po spotkaniach każde z nas wracało do normalnego życia rodzinnego.
Postanowiliśmy nie mówić nikomu, kto jest prawdziwym ojcem dziecka. Moja żona i syn nie mieli pojęcia.
Ale pewnego dnia stało się coś nieoczekiwanego. Frank wrócił do domu dwa dni wcześniej i zastał nas w łóżku.
To był koniec ich rodziny. Franek przestał się do mnie odzywać. Moja żona wybaczyła mi pod warunkiem, że nigdy więcej nie zobaczę Moniki. Wybrałem rodzinę. Ale nie zapomniałem o synowej: co miesiąc wysyłam jej pieniądze, bo wychowuje moje dziecko.
Cała wieś o nas mówi. Monika pisała wiadomości, że przez to została zwolniona z pracy, a jej rodzice nie chcą nawet słyszeć o niej ani o wnuczce.
Monika wyprowadziła się do innego miasta, chciała zacząć nowe życie. Naprawdę mi jej żal, ale złożyłem żonie obietnicę. Dopiero teraz zdałem sobie sprawę, że nie powinienem był ulegać pokusie, wtedy nie doszłoby do tego wszystkiego. Nie wiem, czy syn kiedykolwiek mi wybaczy. Myślę, że będę musiał płacić za swoje czyny do końca życia.
