Niestety, nie żyję ostatnimi latami dla siebie. Mąż odszedł ode mnie jakieś osiem lat temu, ale mimo to nie odebrał mi trzypokojowego mieszkania, na które wspólnie zapracowaliśmy. Syna wychowywałam oczywiście sama, teraz bardzo widać, że jego ojciec nie brał udziału w jego wychowaniu. Niemniej jednak znalazł bardzo oszczędną synową , z czego byłam bardzo zadowolona.
Przez pierwsze kilka miesięcy nie mogłam uwierzyć, że mój syn ma takie szczęście. Dziewczyna była bardzo miła, szczera i kochająca. Ale po sześciu miesiącach zaczęła okazywać swój temperament.
Właściwie to w momencie, gdy moja matka zachorowała, ujawnił się prawdziwy charakter mojej synowej. Ponieważ ciężko pracowałam, nie mogłam pojechać do wioski, aby zobaczyć się z matką i zaopiekować się nią, więc zabrałam ją, aby zamieszkała z nami. Było to trzypokojowe mieszkanie z wystarczającą ilością miejsca dla wszystkich, ale mojej synowej nie podobał się ten pomysł.
Mimo że moja matka była chora, była bardziej przydatna. Nie rozumiałam więc, dlaczego moja synowa była taka niezadowolona . Moja mama zawsze po sobie sprzątała, nawet jak nie czuła się najlepiej, potrafiła nawet zrobić coś do jedzenia, nigdy się z nikim nie kłóciła ani nikomu nie przeszkadzała, ogólnie była niewidzialna w domu i cicha.
Po jakimś czasie syn z żoną przestali jadać z nami śniadania i kolacje, chociaż kiedyś siadaliśmy razem. Teraz zabierają jedzenie do swojego pokoju i jedzą tam sami. Syn tłumaczył, że to chwilowy kaprys żony, który wkrótce minie.
Para nie miała dzieci, twierdząc, że nie przeżyli jeszcze wystarczająco dużo czasu ciesząc się sobą. Nie jestem zła, potrafię zrozumieć i czekać. W domu żyje jak księżniczka, gotują dla niej i sprzątają po niej. Bardzo rzadko usmaży jajka na śniadanie i wrzuci rzeczy do pralki. Cały wolny czas spędza na oglądaniu seriali, zakupach lub narzekaniu mamie lub koleżankom.
Wciąż nie rozumiałam, jak mogła udawać taką gospodynię domową i grzeczną dziewczynkę przez pierwsze kilka miesięcy Im dłużej to trwało, tym bardziej stawała się nieznośna. Ostatnią kropką nad i był moment, gdy 31 grudnia o północy wszyscy świętowali Nowy Rok i witali się ze sobą, a ona nawet nie wyszła z pokoju, żeby się z nami przywitać! Przynajmniej mój syn wyszedł, ale ona nie.
Rano, kiedy jedliśmy śniadanie, przekazała mi wiadomość, która wprawiła mnie w osłupienie. Powiedziała “Cóż, może sprzedasz dom swojej mamy i kupisz nam mieszkanie? Byłam oburzona. Nie dość, że mieszka z nami od tak dawna, nie przynosi do domu ani grosza, nic w domu nie robi, nie pomaga, to jeszcze mam kupić jej mieszkanie!
Od razu im powiedziałam, żeby się niczego nie spodziewali, bo nic z tego nie będzie. A ona jakby chciała mnie nastraszyć, mówiąc, że wprowadzą się do jej rodziców i nigdy więcej do nas nie przyjadą!
Następnego dnia spakowali walizki i wyjechali. Byłam obrażona na mojego syna, że będzie mieszkał z obcą rodziną i z tak bezczelną żoną Jest dorosłym mężczyzną, więc to jego wybór, a ja muszę to zaakceptować.
