Kiedy miałem sześć lat, i z jakiegoś powodu zapamiętam to do końca życia, spędzałem prawie cały czas z ojcem, ponieważ moja matka pracowała, a on nie. Pamiętam, jak ciągle na mnie krzyczał, narzekał, że go nie słucham, kazał mi być spokojnym, nie krzyczeć, nie biegać, nie bawić się. Czasami nawet mnie bił , co sprawiało, że jeszcze bardziej nie chciałem go słuchać. Zawsze czekałem, aż mama wróci do domu z pracy.
Pewnego dnia mama bawiła się ze mną, ale w końcu zauważyła, że ojca nie ma od kilku godzin. Dzwoniła do niego przez długi czas, ale on nie odbierał i wtedy zrozumiałem z jej miny, że tata zabrał ze sobą wszystkie cenne rzeczy z naszego domu i odszedł . Później mama wyjaśniła mi, że nas zostawił.
Przez całe życie starałem się być dobrym synem, dobrze się uczyłem, byłem świetnym studentem, dostałem się na wyższą uczelnię, zawsze miałem stypendia, brałem udział w olimpiadach, konkursach, konferencjach naukowych.
Moja mama była ze mnie dumna i była jeszcze szczęśliwsza, kiedy ożeniłem się z piękną dziewczyną i mieliśmy dwoje dzieci. Zabawa z wnukami to najlepsza rzecz, jaką można robić. Niestety, życie nie zawsze jest takie pogodne, bo w zeszłym roku serce mojej mamy się zatrzymało.
Trudno mi było poradzić sobie ze stratą matki, ale nauczyłem się żyć dalej, choć bardzo za nią tęskniłem, podobnie jak moje dzieci i żona.
Jestem jej wdzięczny za wszystko, co dla mnie zrobiła, za to, że zostawiła mi dom, na który pracowała całe życie i za to, że zawsze była przy mnie.
Z czasem udało mi się dojść do siebie i zdałem sobie sprawę, że muszę żyć dalej.
Niedawno do moich drzwi zapukał mężczyzna, którego oczywiście rozpoznałem jako mojego tatę. Powiedział, że nie ma gdzie mieszkać i poprosił mnie, bym go przyjął. Odmówiłem, nie chciałem go więcej widzieć. Moja matka mnie wychowała…. powiedziałem mu, żeby więcej nie przychodził.
