Matka mojego męża od samego początku była przeciwna naszemu małżeństwu. Mówiła o tym otwarcie. Przez kilka lat robiła wszystko, aby nas rozdzielić, ale nie udało jej się. Po sześciu latach związku z Wiktor mi się oświadczył. Zgodziłam się.
Z czasem moja teściowa zdała sobie sprawę, że nie ma innego wyboru i szybko zmieniła swoje stanowisko. Zaczęła chwalić samą siebie . Powiedziała, że jest najlepszą mamą na świecie, bo wychowała takiego syna jak Wiktor, a ja powinnam być jej wdzięczna za mojego ukochanego.
Wiktor jest naprawdę dobrym człowiekiem. Jest dobrze wychowany, miły i zabawny. Ale nie sądzę, by te cechy były wyłącznie zasługą jego matki. Jest dorosłym mężczyzną i potrafi podejmować własne decyzje.
Na szczęście po ślubie zamieszkaliśmy osobno. Od tego czasu spotykamy się z jego matką dwa razy w roku. Odwiedziliśmy ją w jej urodziny i na Wielkanoc. Ale to urodziny mojej teściowej są dla mnie wyzwaniem.
W tym dniu moja teściowa zaprasza swoich przyjaciół i rodzinę. Wszyscy się zbierają, a na moje barki spada przygotowanie uroczystości. Przez dwa dni stoję w kuchni, aby znajomi teściowej mogli jej powiedzieć, jaką jest wspaniałą gospodynią.
Teściowa zamiast mi dziękować, krytykuje mnie: źle pokroiłam sałatkę albo upiekłam niesmaczne mięso. A jej gołąbki są o wiele smaczniejsze niż moje. Problem w tym, że nigdy ich nie jadłam.
Tym razem było tak samo. Przez dwa dni chodziliśmy z mężem po supermarketach i kupowaliśmy jedzenie. Dwa dni przed urodzinami pojechaliśmy do teściowej pomóc w gotowaniu. Wróciliśmy do domu późno. Zauważyłam, że nasz kot jest chory. Leżał, nie chciał jeść swojej ulubionej karmy i w ogóle nie pił. Bardzo się przestraszyliśmy, więc natychmiast pojechaliśmy do weterynarza.
Przepisano nam leki i kazano obserwować zwierzę przez dwa dni. Potem skonsultowałam się z Wiktorem i zdecydowałam, że on pojedzie do mam, a ja zostanę. Następnego ranka zadzwoniłam do teściowej, złożyłam jej życzenia urodzinowe i powiedziałam, że nie wezmę udziału w uroczystości.
Minęły trzy dni. Nasz kot wyzdrowiał. Tego samego dnia zadzwoniła do mnie teściowa. Powiedziała, że porzuciłam ją w taki dzień, że ona musiała nakryć do stołu, zabawić gości i wszystko posprzątać. Z tego powodu wzrosło jej ciśnienie i bolała ją głowa. Przez całą noc teściowa była bardzo chora. Powiedziała, że wymieniłam ją na jakieś zwierzę.
Dla niej to tylko zwierzę, dla nas to członek rodziny. I nie żałuję, że przegapiłam jakąś uroczystość, znowu wybrałabym kota.
