Od kilku lat pracuję jako psychoterapeuta. Przez te lata widziałam różne rzeczy.
Pewnego dnia przyszedł do mnie mężczyzna i skarżył się na swoją żonę. Powód był dość trywialny – przytyła 15 kilogramów w ciągu ostatnich siedmiu miesięcy.
– Nie mogę na to patrzeć. Wracam do domu z pracy, a ona leży na kanapie. Moje słowa nie mają na nią żadnego wpływu – skarżył się mężczyzna. – Powiedz, jak ona może tak leżeć na kanapie przez cały dzień? Ona nic nie robi w domu. Przestała też o siebie dbać, wygląda tak, że nie chce się na nią patrzeć. Nie maluje się i nie układa włosów. Nie mówię nawet o utrzymaniu porządku w domu. Po co mi taka kobieta?
– Czy tak było od początku waszego małżeństwa? zapytałam.
– Nie było! Kiedyś była wesoła i przyjazna. Uwielbiała tańczyć, podróżowała po świecie. Dużo wychodziliśmy, dużo rozmawialiśmy. A teraz nie mogę jej znieść. Wyobraź sobie – piętnaście kilogramów. Ledwo może poruszać się po domu. Wstydzę się z nią wychodzić.
– Co mogło wywołać takie zmiany? Może spodziewa się dziecka? Usiądź i szczerze z nią porozmawiaj – poradziłam.
– Cóż, tak, wkrótce będziemy mieli dziecko. Czy to ma znaczenie? – powiedział.
– To naturalne, że kobieta przybiera na wadze podczas ciąży. I to, że nie ma ochoty na gotowanie czy wstawanie z kanapy, też jest normalne. Przed wami jeszcze wiele wyzwań. Nie rozumiesz tego? – zapytałam zaskoczona.
– Ale dziecko nie waży tak dużo! – kontynuował.
– Kiedy urodzi, wszystko wróci do normy. Nie masz się czym martwić! Jesteś mężczyzną! Weź się w garść. A co ze wspieraniem żony? Idź do domu i przeproś żonę. I nie zapomnij kupić jej bukietu kwiatów. Zabierz ją gdzieś. Może to być film, kawiarnia lub po prostu spacer po mieście. Ona tego teraz potrzebuje. Mam nadzieję, że rozumiesz, co mam na myśli.
Minęły dwa miesiące, odkąd ten mężczyzna był u mnie, a ja wciąż pamiętam tę historię. Są tacy mężczyźni! Samolubni mężczyźni! Wstydzę się za nich!
