Stefania uczy w instytucie od trzech lat. Sama jest bardzo młoda, ma zaledwie 30 lat, więc uczniowie traktują ją jak jedną ze swoich, ale z szacunkiem. Często jest pytana, czy ma męża, ale nie odpowiada na takie pytania, ponieważ nie ma to nic wspólnego z jej zawodem. W rzeczywistości nie ma męża, ale jej uczniowie nie muszą o tym wiedzieć.
W nowym semestrze nauczycielka otrzymała nowe grupy do nauki. Wśród studentów był jeden facet, który prawie nigdy nie odrywał od niej wzroku. Mogła mieć nadzieję, że to jego oddanie przedmiotowi, ale jego poglądy były inne. Jako kobieta dokładnie wiedziała, co one oznaczają, ale starała się je ignorować i udawać, że jest taki jak inni.
Pewnego dnia odbyła się impreza studencka, na którą Stefania została zaproszona jako opiekunka. Oczywiście zgodziła się. Z radością spędzała czas ze studentami, a wtedy Roman, który się na nią gapił, podszedł do niej. Poprosił ją do tańca, a potem spędzili cały wieczór na rozmowie. Chłopak był starszy niż jego koledzy z klasy, miał 25 lat, postanowił zmienić zawód, więc uczył się tak późno i musiał pracować wieczorem. Żyje w ten sposób i już planuje swoją przyszłość ze Stefanią, ponieważ nie widzi innych opcji. Na początku śmiała się z niego, ale potem zauważyła, że coś w jej sercu drgneło.
Z czasem zaczęli się potajemnie spotykać, a pół roku później chłopak jej się oświadczył. Oboje byli ze sobą nieopisanie szczęśliwi i chcieli to zalegalizować. Kiedy jednak zdecydowała się powiedzieć o tym władzom uniwersyteckim, była zdezorientowana. Została skonfrontowana z faktem, że nie może tego zrobić. Gdyby zgodziła się na propozycję małżeństwa, zostałaby zwolniona ze skandalem, więc lepiej było dla nich zerwać teraz.
Stefania nie mogła uwierzyć, że coś takiego wciąż istnieje we współczesnym świecie, czy miłość była czymś strasznym? Teraz stanęła przed wyborem i nie wie, co robić dalej.
