Przez długi czas mieszkałam z mamą i młodszą siostrą. Moja babcia, która mieszkała w pobliżu, często nas odwiedzała. W ogóle nie pamiętam swojego ojca, ale wciąż pamiętam ojca mojej siostry. Na początku był dla mnie dobry, ale po pojawieniu się Kingi zapomniał o moim istnieniu. Wujek Paweł często podnosił na mnie rękę. Płakałam przez niego, ale nie chciałam nic mówić mamie. Aż pewnego dnia sama zobaczyła, jak mnie traktuje.
Między moją matką a tym mężczyzną wybuchła jakaś afera, po której na zawsze zniknął z naszego życia. Od tamtej pory nasza trójka mieszka razem i byłyśmy szczęśliwe. Babcia często opiekowała się moją młodszą siostrą. Tak dorastałyśmy w miłości i trosce. Po ukończeniu szkoły zdecydowałam się pójść na studia w moim mieście, chociaż naprawdę chciałam studiować za granicą. Nie mogłam jednak opuścić rodziny.
Pewnego dnia moja mama zasugerowała, abyśmy sprzedali oba nasze mieszkania – nasze i babci – i zamiast tego kupili jedno trzypokojowe mieszkanie. W ten sposób mogłybyśmy mieszkać razem i byłoby wystarczająco dużo miejsca dla wszystkich. Zgodziłyśmy się. I zaczęłyśmy mieszkać w nowym mieszkaniu. Miałam własny pokój, moja siostra mieszkała z babcią, a moja mama mieszkała w swoim pokoju. Wszyscy byli szczęśliwi. To tam mama poznała naszego sąsiada. Był w wieku mojej mamy i był już po rozwodzie. Od tego momentu zaczął zwracać uwagę na moją mamę, a mama rozkwitała
Potem mama przyprowadziła go do naszego domu. Postanowił wynająć swoje mieszkanie. Wszystko było w porządku, przynajmniej tak mi się wydawało. Dopóki nie zaczął nas obrażać. Szczególnie okazywał swoją niechęć do mnie. Często dochodziło między nami do nieporozumień, ale mama zawsze była po jego stronie.
Czułam się przez to bardzo niemiło. Postanowiłam więc przenieść się na studia do innego miasta. Mama nie miała nic przeciwko. Widziałam, jak odetchnęła z ulgą, bo nie musiała wybierać między mną a ojczymem. Ale to wcale nie sprawiło, że ja poczułam się lepiej. Jak można wymienić własne dziecko na jakiegoś mężczyznę?
