Kiedy miałem 10 lat, a mój młodszy brat 3, mój ojciec nas zostawił. Znalazł inną kobietę, która była piękniejsza od naszej matki. Tata zostawił nam mieszkanie, które wcześniej było wzięte na kredyt. Kiedy moi rodzice byli razem, chodziłem do dobrej szkoły, brałem udział w zawodach i klubach, grałem w koszykówkę. Ale po rozwodzie rodziców wszystko się zmieniło. Moja mama musiała pracować na dwa etaty jednocześnie.
Pracowała jako sprzątaczka, a potem biegła opiekować się chorą kobietą. Musiałem zmienić gimnazjum na szkołę, która była bliżej mojego domu. Przestałem grać w koszykówkę, bo mama zostawiała mnie z bratem na cały mój wolny czas. Wszystko potoczyło się zupełnie inaczej niż wcześniej. Skończyłem szkołę, poszedłem na studia, a potem zacząłem pracować. Straciłem jednak szczęśliwe dzieciństwo.
Zostało mi ono odebrane. Ojciec, który chciał żyć wolnym życiem i matka, która często zostawiała ze mną młodszego brata. Niedawno w końcu spłaciliśmy cały kredyt hipoteczny. Mam 22 lata i postanowiłem zaoszczędzić na własne mieszkanie. Życie stało się łatwiejsze. Ale jest jeszcze jedna wiadomość: wraz ze spłatą kredytu w naszym życiu ponownie pojawił się tata. Miał dość swojego życia i postanowił wrócić do rodziny. Mama promienieje ze szczęścia. Ale ja jej nie rozumiem. Nie zadbał o nasze wychowanie i wsparcie, zostawił nam ogromny kredyt, a teraz, jak widać, chce żyć w rodzinie. Kto powiedział, że ktokolwiek jest szczęśliwy z jego powodu? Oczywiście, moja matka jest szczęśliwa. Ale ja nie mogę patrzeć na nich oboje.
