Bardzo kocham Sarę, ale od dłuższego czasu mam poczucie winy. Przez długi czas nie byłem w stanie zadać żonie tego pytania, bo bałem się, że otrzymam odpowiedź, która mnie przerazi.
Kiedy poznałem Sarę, spotykała się już z moim przyjacielem Filipem, a ja od pierwszego wejrzenia wiedziałem, że jest moja! Wydawało mi się, że ona również od razu zdała sobie sprawę, że jestem dla niej odpowiednim mężczyzną. W końcu odeszła od Filipa, a nasz związek szybko się rozwinął. Kilka miesięcy później oświadczyłem się jej.
Sara od razu mówiła o dzieciach, chciała mieć dużą rodzinę, ale ja chciałem rozwijać karierę. Mam stopień wojskowy, więc często będziemy przenosić się do różnych miast, a ja chciałem być pewny przyszłości. Raz bardzo się o to pokłóciliśmy, tuż przed moim wyjazdem na poligon. Nie było mnie przez dwa miesiące. Kiedy wróciłem, pogodziłem się z Sarą. Tydzień później powiedziała mi, że jest w ciąży.
Na początku byłem bardzo szczęśliwy, a nie zły. Ale potem przyjaciółka powiedziała mi, że kiedy mnie nie było, widziała Sarę siedzącą w kawiarni z Filipem. Chodzi o to, że zgodziłem się na dziecko kilka razy, próbowaliśmy, ale nie wyszło. Więc kiedy dowiedziałem się o randce mojej żony z jej byłym, od razu pomyślałem o niewierności.
Nasz syn ma cztery miesiące, a moje podejrzenia nie zmalały, zwłaszcza że Sara i ja mamy naturalnie jasne włosy, a chłopiec urodził się z bardzo ciemnymi włosami, tak jak Filip.
Co powinienem zrobić? Nie mogę się zmusić, by zapytać żonę, czy syn jest mój, czy nie.
