Miałem najlepszą przyjaciółkę, Wiktorię, rozmawialiśmy ze sobą od czasów szkolnych, a potem nawet poszliśmy na ten sam uniwersytet i studiowaliśmy tę samą specjalizację. Zawsze byliśmy razem, wiedzieliśmy o sobie wszystko. Wiedziałem o wszystkich jej chłopakach, a ona wiedziała, z kim się spotykam i ktora dziewczyna mi się podoba. Czasami nawet pomagaliśmy sobie nawzajem podejmować właściwe decyzje w ważnych sytuacjach życiowych.
Kiedy skończyliśmy studia, oboje z Wiktorią postanowiłyśmy zostać w mieście, bo nie chcialiśmy wracać na wieś. Wynająłem mieszkanie, a Wiktoria zamieszkała z siostrą, która miała własne lokum. Dostałem dobrą pracę, poznałem wspaniałą dziewczynę, która dobrze sobie radziła w pracy.
Jednak potem zdecydowałem, że muszę zakończyć ten związek, ponieważ moja dziewczyna zaczęła dużo mówić o małżeństwie, a ja nie byłem jeszcze na to gotowy. Powiedziałem o tym Wiktorii, a ona mnie poparła. Byłem jej za to bardzo wdzięczny.
Jakiś czas później moja przyjaciółka Wiktoria zadzwoniła do mnie i powiedziała, że pokłóciła się z siostrą, a ona wyrzuciła ją z domu. Wiktoria powiedziała o tym swojemu chłopakowi, bo myślała, że poprosi ją, żeby się do niego wprowadziła, bo nie miała gdzie mieszkać! On z początku milczał, a potem powiedział, że jest mu przykro.
Więc kiedy mi to wszystko opowiedziała, nie wiem dlaczego, ale w tym samym momencie powiedziałem: „Więc wprowadź się do mnie”. Na początku było to dziwne, ponieważ nie jesteśmy parą, jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi i nigdy wcześniej nie mieszkałem z rzadną dziewczyną!
I wiesz, jak jest teraz? Jesteśmy małżeństwem od dwóch lat. Tak, tak, sam jestem w szoku. Zaprosiłem moją przyjaciółkę, żeby ze mną zamieszkała i tak jakoś wyszło!
