Pewnego dnia Marek, zwykły robotnik rolny, chodził w pobliskim lasie zbierając suche drewno do swojego pieca, gdy nagle usłyszał znajome głosy dochodzące z za drzew. Zaciekawiony, wyjrzał przez liście i był świadkiem gorącej kłótni między młodą parą – jego synem Robertem i jego dziewczyną Anną. Anna wyraziła swoje rozczarowanie faktem, że Robert utrzymuje ich związek w tajemnicy i zasugerowała, że poczeka jeszcze miesiąc na podjęcie przez niego jakiejkolwiek decyzji.
Słowa, które usłyszał Marek, zdenerwowały go i wracając do domu, cały czas myślał o słowach, których użyje w nadchodzącej rozmowie z Robertem. Rąbiąc drewno i gotując ziemniaki na obiad, z niecierpliwością czekał na powrót syna, który nastąpił zaskakująco szybko.
Kiedy Robert wrócił, Marek powiedział mu że jest na niego zły za ukrywanie swojej znajomości z Anną. “Co ty sobie myślisz, synu? Dlaczego wcześniej nie powiedziałeś mi o swojej dziewczynie? To wspaniała synowa – miła, gospodarna – każdy mężczyzna marzy o kimś takim jak ona u swojego boku. A ty ją źle traktujesz. Nie będę tego tolerował! Nie będę tolerował jej lekceważenia przez ciebie!” Robert, zaskoczony wybuchem złości ojca, krzyknął coś i wybiegł, zabierając ze sobą kilka jabłek i trzaskając drzwiami.
Później relacje Roberta z Anną i jego relacje z ojcem stały się napięte. Sytuacja pogorszyła się po ostatnim spotkaniu Roberta z Anną, kiedy ta śmiało zażądała upublicznienia ich związku. Pomimo prób Roberta, aby spokojnie porozmawiać z Anną, doprowadziło to do kolejnej kłótni, w której nalegała, aby się jej oświadczył.
Mając dość tej sytuacji, Marek postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Poszedł do domu Anny i potajemnie zaaranżował z jej rodzicami ślub ich dzieci bez wiedzy Roberta. Powiedzieli Annie, że Robert wyjechał na kilka dni ponieważ musi kupić części zamienne do samochodu sąsiada.
Robert po powrocie do domu był zaskoczony, gdy zobaczył Annę czekającą na niego w jego mieszkaniu. Zdziwiony zapytał ją: “Co ty tu robisz?”. Anna śmiało odpowiedziała:“Mieszkam tutaj jako twoja narzeczona! A co, nie planowałeś się ze mną ożenić?“. Kiedyś takie planowane przez rodziców małżeństwa nie były rzadkością w ich wiosce.
Początkowo Robert był zły na ingerencję ojca, ale z czasem zdał sobie sprawę, że nie mógł znaleźć lepszej kandydatki na żonę niż Anna. Stawali się sobie coraz bliżsi i szczęśliwsi, a Robert w końcu docenił działania ojca, zdając sobie sprawę, że działał on nie tylko w swoim , ale i jego najlepszym interesie.
