Barbara miała prawdziwą urodę, która sprawiała, że wyglądała na 15-20 lat młodszą niż jej wiek. Przez całe życie zawsze przyciągała uwagę swoją charyzmą i atrakcyjnością. Jednak jej życie osobiste nie było najszczęśliwsze. Mąż Barbary, który czule nosił ją w ramionach i rozwiązywał jej problemy, zmarł przedwcześnie. Razem udało im się wychować córkę, ale po śmierci męża Barbara nie wyszła ponownie za mąż. Z czasem zaczęła odczuwać potrzebę silnego ramienia, na którym mogłaby się oprzeć, ale jej możliwości były ograniczone. Był jeden mężczyzna, Marek, który przez kilka lat nękał Barbarę swoimi zalotami, ale na próżno. Barbara traktowała go jedynie jako dobrego przyjaciela, który pomagał w pracach domowych – naprawiał rury, garaż, a nawet wniósł nowy stolik kawowy na czwarte piętro. Ale nigdy nie było mowy o romantycznym związku.
Latem Barbara postanowiła odwiedzić córkę i jej rodzinę. Miała nadzieję, że los zaprowadzi ją tam do miłości i kupiła wiele pięknych strojów kąpielowych, kapeluszy i pareo. Swój dom powierzyła staremu przyjacielowi Markowi, który miał podlewać kwiaty i dbać o bezpieczeństwo domu. Kiedy Marek odprowadzał Barbarę na lotnisko, zamierzał pocałować ją na pożegnanie, ale ona odwróciła się i poszła w kierunku wyjścia. Na lotnisku czekał na nią nastoletni wnuk, Waldemar. Był młodym i inteligentnym chłopcem, który nie zostawiłby babci samej w obcym mieście. Kiedy więc obcy mężczyźni podchodzili do Barbary, próbując ją poznać, Waldemar pojawiał się znikąd i krzyczał: “Babciu!” To przerażało potencjalnych zalotników i odstraszało ich. Z czasem Barbara zdała sobie sprawę, że jest mało prawdopodobne, aby znalazła miłość w obecności Waldemara, więc zaakceptowała swoją rolę babci do końca wakacji.
Dwa tygodnie później samolot Barbary wylądował w jej rodzinnym mieście. Marek przywitał ją kwiatami i powiedział, jak bardzo za nią tęsknił.“Ja też za tobą tęskniłam, Marek” – odpowiedziała Barbara, biorąc kwiaty od Marka. Wsiedli razem do samochodu i kiedy zaczęli jechać, Barbara położyła dłoń na dłoni mężczyzny i powiedziała: “Tak”. Marek zapytał zaskoczony: “Zgadzasz się?”, nie rozumiejąc, o co jej chodzi. Miesiąc później świętowali skromne wesele w gronie najbliższych, rozpoczynając tym samym długie i szczęśliwe wspólne życie.
