Moja teściowa ma bardzo zły nawyk. Od dnia, w którym się pobraliśmy, przychodzi do naszego domu każdego dnia bez ostrzeżenia. Wcześniej mi się to nie podobało, ale teraz nie mogłam już tego znieść. Faktem jest, że moja córka ma dopier rok, a ja i mój mąż przyzwyczailiśmy ją już do i chodzenia spać o 19:00. Psychologowie dziecięcy potwierdzają, że taka dyscyplina jest dobra dla dziecka, a nam pozostawia czas na sprawy osobiste. Ale mojej teściowej to nie obchodzi. Przychodzi do nas, zanim położę córkę spać i się z niam bawi. Wstydziłam się ją wyrzucić.
Usprawiedliwiała swoje późne przyjścia tym, że jutro idzie później do pracy. Matka mojego męża bawiła się z wnuczką, rozśmieszając ją, a potem musiałam przez kilka godzin użerać się z córką, bo nie poszła spać na czas.
Pewnego dnia córka tylko zasnęła,a parę minut później do domu przyszła teściowa. Zaczęła budzić moją córkę, pocieszać ją jak zaczeła płakać i wtedy przyszedł mi do głowy idealny plan. Udałam, że ktoś do mnie zadzwonił, a następnie poprosiłam teściową, aby zajęła się swoją wnuczką, podczas gdy ja i mój mąż pójdziemy pomóc mojej przyjaciółce, ponieważ stało się jej coś poważnego.
Teściowa się zgodziła, więc wzięłam męża i szybko wyszliśmy z mieszkania.
– “Co się dzieje?” zapytał mój mąż po drodze, niczego nie rozumiejąc.
– “Nie martw się, idziemy tylko do kina, zrelaksować się, a twoja mama zajmie się twoją córką!” odpowiedziałam i uśmiechnęłam się, a mój mąż zrozumiał mój plan i roześmiał się.
Wróciliśmy do domu około po północy. Moja córka spała w pokoju dziecięcym, a teściowa siedziała na fotelu obok niej. Po pokoju porozrzucane były dziecięce zabawki, butelka mleka, a nawet pieluchy. Nowa bluzka teściowej była brudna i mokra. Wygląda na to, że potem zrozumiała swój błąd i już nigdy nie przychodziła do nas tak późno, a jeśli już, to w milczeniu patrzyła na wnuczkę i jej nie budziła.
