Mieszkaliśmy razem przez ponad dwadzieścia lat. Pewnego dnia zdecydowałam się zakończyć nasze małżeństwo. Moją decyzję zrozumieją tylko ci, którzy przez długi czas próbowali utrzymać rodzinę razem po niewierności męża. Dzieci, rodzice, opinie osób postronnych – powodów jest wiele. Jednak każda cierpliwość musi się kiedyś skończyć. Ja też byłam cierpliwa, czekałam aż moje dzieci dorosną, nie chcąc pozbawiać ich ojca.
Na początku wszystko układało się po naszej myśli. Pobraliśmy się jeszcze na studiach. Robert okazał się troskliwym i miłym człowiekiem. Często odwiedzaliśmy naszych rodziców. Mama i tata kochali go jak swojego.
Marzyłam o chwili, kiedy urodzę mu dzieci. Ale potem wszystko się zmieniło. Robert przestał dbać o rodzinę, myślał tylko o sobie. Miał romanse, wracał późno do domu, zdradzał. Kiedy mój syn i córka skończyli osiemnaście lat, zdałam sobie sprawę, że nic mnie już z nimi nie trzyma. W pewnym momencie postanowiłam z tym skończyć.
Zdecydowałam się na rozwód, a mój mąż nie stawiał oporu. Natychmiast spakował swoje rzeczy i poszedł do swojej kochanki. Kiedy dostałam papiery rozwodowe do ręki, odzyskałam spokój ducha. Dwa lata później mój mąż przypomniał mi o sobie. Zachorował, więc nie mógł już pracować i potrzebował stałej opieki. Wygląda na to, że jego kochanka na to nie liczyła, więc odesłała go z powrotem.
Nie mogłem mu odmówić. W końcu nie miał nikogo poza mną. Pomogłam mu więc, można powiedzieć, że wyszłam mu naprzeciw. Jednak nie mogłam mu wybaczyć. Zdrada to najgorsza rzecz, jaka może przytrafić się w rodzinie. Zawsze było dla mnie zagadką, dlaczego ludzie zdradzają. Co motywuje mężczyzn do szukania kochanek. Dzieciom jest żal ojca. Chcą, żebyśmy byli razem. Ale mój syn i córka nie myślą o tym, że za chwilę wyjdą z domu , a ja będę musiała żyć z mężczyzną, który mnie zdradzał . Tak długo czekałam na ten moment. A teraz? Nawet jeśli mój mąż się zmieni, nie chcę już z nim być. Trochę się zmienił, dobrze się odżywia, żyje w rodzinie. Dzieci kochają tatę, ale co ze mną? Nie tak dawno postanowiłam odciąć go od swojego życia, więc dlaczego miałabym go teraz tolerować?
Z jakiegoś powodu przypomniałam sobie naszą znajomość, pierwsze lata wspólnego życia rodzinnego. Myślę, że już wtedy spotykał się z kobietami na boku. Na początku za bardzo kochałam mojego męża i nie zauważałam tego. Pewnie nie da się go zmienić. Ale co mogę zrobić z wyrzutami sumienia, które nie pozwalają mi teraz od niego odejść?
