Andrzej i ja jesteśmy małżeństwem od siedmiu lat. I mogę śmiało powiedzieć, że te lata są najszczęśliwsze w moim życiu. Razem kupiliśmy samochód, mieszkanie i często jeździliśmy na wakacje.
Dwa lata po ślubie urodziłam córkę. Mieliśmy wiele miłych wspomnień.
Ostatnio zauważyłam zmianę w zachowaniu mojego męża. Coraz częściej zdawał się zostawać w pracy do późna, a weekendy spędzał z przyjaciółmi. Wydawało mi się to dziwne, ponieważ dobrze wiedziałam, że nie miał bliskich przyjaciół. Miał tylko jednego starego przyjaciela, który od dłuższego czasu pracował za granicą.
A przed Nowym Rokiem Andrzej powiedział, że nie będzie świętował tego dnia ze mną, ponieważ planuje iść na imprezę firmową. Zabawnie było to usłyszeć, ponieważ dobrze wiedziałam, że niewiele firm robi firmowego sylwestra 31-12. Większość z nich robi to znacznie wcześniej.
Doszłam więc do wniosku, że Andrzej się z kimś spotyka. Ale było jeszcze za wcześnie, żeby cokolwiek powiedzieć, bo nie miałam dowodów. Moja córka często pytała mnie, gdzie jest jej tata. A ja nie wiedziałam, co powiedzieć. Świadomość, że może mieć kogoś na boku, była bolesna.
A potem nadszedł Sylwester. Szczerze mówiąc, nie miałam najmniejszej ochoty świętować. Obejrzałam koncert i poszłam spać . Nie mogłam jednak spokojnie zasnąć, ciągle nawiedzały mnie myśli o zdradzie.
Przekonywałam samą siebie, że to chwilowe zauroczenie i że to minie. Słyszałam historie o mężczyznach, którzy po zabawie z kochankami wybierają rodzinę. Ale nie mogłam przejść obojętnie obok szczęśliwych oczu Andrzeja. Wyglądał na zakochanego i zainspirowanego. Myślę, że każda kobieta czułaby się nieswojo na myśl o tym, że inna kobieta uszczęśliwia jej mężczyznę.
I wtedy nadszedł dzień, w którym Andrzej w końcu zdecydował się powiedzieć mi o wszystkim.
Trzy miesiące temu przypadkowo spotkał swoją byłą dziewczynę . Zaczęli rozmawiać i uczucia powróciły. Niedawno ta kobieta zmarła.
Andrzejowi trudno było poradzić sobie ze stratą tej kobiety. Było jasne, że nie jest w stanie sam poradzić sobie ze swoimi uczuciami. Zdałam sobie sprawę, jak silne były jego uczucia do niej. I wtedy zdałam sobie sprawę z jednej rzeczy – to nie była jego wina, ponieważ nie można rozkazać swojemu sercu.
Andrzej zmienił się nie do poznania. Wraca do domu z pracy, kładzie się na łóżku i wpatruje się w sufit. Nie wiem już, jak mu pomóc.
Porzucenie go nie wchodzi w grę. Ale absurdalne jest również dalsze życie pod jednym dachem.
Mój mąż mnie zdradzał i utrzymywał to w tajemnicy przez długi czas.
Więc teraz moje życie składa się z ciągłego myślenia o tym, co robić.
