Przez lata oszczędzałem na swój pierwszy samochód. Nie raz chciałem wziąć samochód na kredyt, ale zawsze coś mnie powstrzymywało.
Pamiętam, jak moja babcia mówiła, że nie powinno się brać pożyczki, nawet jeśli nie ma się co jeść. Z tego powodu byłem bardzo sceptycznie nastawiony do pożyczek.
W końcu udało mi się zaoszczędzić wystarczająco dużo pieniędzy, aby kupić własny samochód.
Byłem taki szczęśliwy. Miałem dwadzieścia lat, a już kupiłem samochód i to bez niczyjej pomocy. I nawet nie wziąłem pożyczki. Jednak nie wszystko było tak wspaniałe, jak sobie na początku wyobrażałem. Kiedy moi krewni zobaczyli, że kupiłem samochód, zaczęli do mnie dzwonić….
Niektórzy prosili, żebym zawiózł ich na wieś, inni na targ. Niektórzy krewni ładowali do mojego samochodu ziemniaki, buraki, cebulę i nabiał. Niektórzy prosili mnie, abym zawiózł ich na wieś, kiedy nie było autobusu. Nie chcieli tracić pieniędzy na taksówkę – wtedy przypominali sobie o mnie.
Ale najdziwniejsze jest to, że na początku mnie prosili, a teraz po prostu stawiają mnie w sytuacji, w której muszę to zrobić. Nikogo nie obchodzi, czy mam pieniądze na benzynę, czy mam wolny czas.
No i nie oddają mi za benzynę … a i eksploatacja auta też kosztuje.
Chcę powiedzieć, że lepiej od razu wyznaczyć granice i nie pozwalać ludziom wchodzić sobie na głowę.
