Nie wszyscy ludzie przeżywają swoje życie w taki sposób, aby później tego nie żałować. Wszyscy myślą o tym, co mogliby zrobić w danej sytuacji lub jak mogliby lepiej spędzić swoje życie, aby wszystko potoczyło się inaczej. Dlatego uczę swoje dzieci, by robiły to, co podpowiada im serce, by robiły to, co chcą.
Postanowiłam więc nie marnować czasu. Na starość zacznę żyć dla siebie. Całe życie poświęciłam mężowi, dzieciom i wnukom. Po szkole miałam już rodzinę, wyszłam za mąż i urodziłam dzieci. Nie miałam więc czasu na życie dla siebie. Cały swój czas poświęcałam tylko rodzinie. Teraz mam siedemdziesiąt pięć lat i żadne z moich dzieci nie chce mnie widzieć. Moje dzieci mieszkają w moim mieszkaniu tak, jakby to było ich mieszkanie, a mnie już tam nie ma. Mój syn wprowadził swojego wnuka i jego żonę do mojego mieszkania bez pytania mnie o zdanie. Już dawno przestali słuchać mojego zdania, nie interesują się mną, a to wszystko z wdzięczności za to, że oddałam im całe swoje życie.
Jeśli nikt nie jest zainteresowany moim życiem, mam zamiar upomnieć się o moje mieszkanie. I nie będę się tego wstydziła, ani czuła się winna, może nie jestem młoda, ale cieszę się dobrym zdrowiem! Chcę poświęcić ostatnie chwile mojego życia dla siebie, żyć do syta. Oczywiście moi krewni byli urażeni tym czynem i zaczęli mnie wyzywać, ale dzięki mojemu mężowi wszystko się udało i mieszkanie jest teraz moje. Eksmitowałam mojego wnuka i jego żonę z mojego mieszkania i zmieniłam zamki w drzwiach, aby zapewnić sobie spokój. Ale oczywiście po mojej śmierci mieszkanie zostanie pozostawione moim dzieciom. Ale wciąż żyję, chcę cieszyć się czasem, który mam dla siebie. Jak ważne jest docenianie czasu, kiedy jest się jeszcze pełnymsił energii.
Moi przyjaciele są oczywiście zaskoczeni tym, co zrobiłam, ale jednocześnie mówią, że dobrze sobie radzę. Ponieważ nie mogą tego zrobić swoim dzieciom, nie mają odwagi. Ich dzieci też zostawiają im wnuki i nawet nie pytają, czy niejest im za ciężko. Czy kobiety naprawdę przestały tak bardzo cenić siebie i swój czas?
Być może moje działania nie wyjdą mi na dobre, ale póki jeszcze żyję i jestem zdrowa, mogę odpowiadać za siebie. A teraz zamierzam odpocząć ciałem i duszą i nie myśleć o nikim innym, tak jak nikt nie myślał o mnie jeszcze nie dawno.
