Anna i Franek byli przeszczęśliwi. W końcu będą mogli kupić samochód. Ich radość przyćmiewa jednak opinia rodziców, którzy są przeciwni zakupowi. Są oburzeni, że dzieci ich nie słuchają. Ale jak mogą? Ania i Franek są dorośli, potrafią wziąć odpowiedzialność za swoje czyny. Wiedzą lepiej, co kupić w pierwszej kolejności. Pieniędzy i tak nigdy nie starczało na wszystko, więc wzięli kredyt i kupili samochód. Przecież nie będą musieli go spłacać do końca życia, w końcu doczekają się też zakupu większego mieszkania. Na razie młoda rodzina mieszka w małym jednopokojowym mieszkaniu podarowanym im przez rodziców Franka.
Młodzi nie chcą słuchać kazań rodziców. Do tego dochodzi teściowa ze swoimi kazaniami, że dzieci nie umieją zarządzać pieniędzmi, a co za tym idzie, nie potrafią zarządzać własnym życiem. Ale Ania i Franek nie zwracają na to uwagi. I tak zrobią to, co uważają za stosowne. Planowali kupić samochód, więc to zrobią.
Rodzice Anny są zmęczeni udowadnianiem czegoś swoim dzieciom. Ale i tak nie mogli im udowodnić, że się mylą. I tak młodzi przyjechali samochodem do domu rodziców. Ania i Franek byli bardzo zadowoleni z zakupu. Zupełnie jak dzieci. Ich rodzice, patrząc na nich, byli już zrezygnowani. Minęło siedem miesięcy, oni ciągle spłacali kredyt, ale już zaczęli myśleć o wakacjach. Od ślubu nigdzie nie wyjeżdżali, więc chcieli pojechać na wakacje za granię.
Ich rodzice znów się martwili, jak ich dzieci spłacą te kredyty. Ale młodzi tylko się uśmiechnęli i odjechali własnym samochodem.
Z wakacji wrócili niezadowoleni. Zadzwonili do Franka z pracy i powiedzieli mu, że zostanie zwolniony. Anna zaczęła płakać. Niedawno dowiedziała się, że jest w ciąży. Jeśli Franek straci pracę, a ona pójdzie na urlop macierzyński, to jak spłacą kredyty? Para musiała sprzedać samochód, mieszkanie i wprowadzić się do matki. W ten sposób spłacili część kredytów, a reszta i tak pozostała. Matka znów się z nimi kłóci, a oni milczą i już sie nie śmieją. Co teraz zrobią, cierpliwie proszą rodziców o pomoc.
