Wciąż wstydzę się tego, co zrobiłem. To było podłe, złe i nieludzkie, zwłaszcza, że dotyczyło mojej ukochanej kobiety. Wciąż nie wiem, dlaczego to zrobiłem.
Byłem tak zafascynowany drugą osobą, że nie zauważałem niczego wokół siebie. Myślałem, że moja miłość do Renaty jest silna i prawdziwa i muszę się jej trzymać.
Renata przyszła do mnie do pracy, została moją nową asystentką, została wybrana przez kierownika, a nie przeze mnie. Ale polubiłem ją od pierwszego dnia – jej piękne ciało, jej niezwykły zapach, jej soczyste i młode ciało, i jej uśmiech… Pociągała mnie.
Moja żona była inna. Widywałem ją tylko w domu w piżamie lub wygodnych workowatych ciuchach, rzadko nosiła makijaż, a ostatni raz szpilki miała na sobie chyba na naszym ślubie.
Wygląd Renaty podobał mi się tak bardzo, że nie mogłem się powstrzymać przed zdradzeniem żony, przekonany, że na zawsze pozostanie to dla niej tajemnicą.
Ale Renata nie chciała, żebym wykorzystał ją tylko dla zabawy. Działała tak sprytnie, że na początku nie zdawałem sobie z tego sprawy. Zaczęła zostawiać ślady na moich ubraniach, takie jak szminka na mojej koszuli, zapach perfum lub coś innego. Później zaczęła wysyłać mi intymne wiadomości, więc musiałem wyłączyć powiadomienia od niej. A potem całkowicie oszalała i wysłała nasze intymne zdjęcia do mojej żony.
Żona wyrzuciła mnie z domu. Zacząłem mieszkać z Renatą i zdałem sobie sprawę, że wcale jej nie kocham, po prostu podobała mi się jak piękna okładka. A i sama dziewczyna zaczęła zachowywać się inaczej – zaczęła żądać pieniędzy, mówiąc, że jestem stary. I tak się rozstaliśmy.
Niedługo potem zobaczyłem moją byłą żonę w drodze z pracy do domu. Siedziała przy stoliku w kawiarni z przystojnym mężczyzną, najwyraźniej byli na randce. Byłem tak zafascynowany jej urodą, że przez długi czas nie mogłem oderwać od niej wzroku. Co ja sobie myślałem, zdradzając ją ?
Potem nie raz przychodziłem do żony z kwiatami i przeprosinami, pisałem wiadomości, próbowałem naprawić sytuację, ale w jej oczach nie było już dla mnie czułości.
– Przestań , jesteś dla mnie nikim. Umarłeś, kiedy dostałam te zdjęcia! – mówiła w odpowiedzi na moje przeprosiny.
Nie wiem, co robić. Nadal ją kocham, chcę z nią być, ale rozumiem, że nie będzie w stanie mi wybaczyć.
I jak mam żyć z myślą, że pewnego dnia przytuli kogoś innego w sposób, w jaki przytulała mnie?
