Rano spieszyłem się do pracy i rzadko się rozglądałem , ponieważ zawsze byłem zajęty zapamiętywaniem listy rzeczy, które muszę zrobić. Ale tego dnia mój wzrok przykuła mała dziewczynka i wszystko wyleciało mi z głowy. Z jej oczu płynęły łzy i cicho pochlipywała, by nie zwracać na siebie uwagi.
Dziewczynka płakała, a wszyscy wokół zdawali się ją ignorować. Miała na sobie mały plecak, prawdopodobnie szkolny.
– “Cześć, czy coś się stało? Dlaczego płaczesz?” zapytałem dziewczynkę.
– “To się stało “, odpowiedziała, starając się powstrzymać drżenie głosu, jak dorosły, “ Przyszłam do szkoły a wożny powiedział mi, że to dzień wolny. Wróciłam do domu , a moje mieszkanie jest zamknięte, rodzice są w pracy, babcia mieszkała daleko, a mój telefon nie działa.
– Kochanie, zaraz zadzwonię do twoich rodziców i wrócisz do domu. Znasz numer swojej mamy?
W następnej chwili rozmawiałam z jej mamą , która kazała dziewczynce zostać w pobliżu domu. Dla jej bezpieczeństwa i żeby się nie martwić, postanowiłem poczekać na jej mamę razem z nią.
– Następnym razem, gdy coś takiego się wydarzy, nie płacz. Weź się w garść i zastanów, co możesz zrobić i do kogo zwrócić się o pomoc. Już jest dobrze, bo znasz numer do mamy , więc nie jesteś całkiem bezradna w tej sytuacji. Najlepiej zapukaj do drzwi sąsiadów, zapytaj o rodziców, a oni wszystko Ci powiedzą i na pewno pomogą. Głowa do góry!
Po 15 minutach jej mama wróciła z pracy do domu, podziękowała mi za pomoc i za to, że nie zostawiłem jej córki, a ja po podziękowaniach szybko pobiegłem do pracy, bo byłem spóźniony i musiałem jeszcze wysłuchać reprymendy od szefa.
