Dzisiaj zrozumiałem, co zrobiłem. Chciałem wrócić do mojej byłej żony, z którą żyłem przez 30 lat, ale było już za późno Mam teraz 52 lata. I nie mam nic. Ani żony, ani rodziny, ani dzieci, ani pracy nic
Nazywam się Witold. Przeżyłem 30 lat z moją żoną, Bogusławą. Zawsze zarabiałem na utrzymanie rodziny, a ona zajmowała się domem. Nie chciałem, żeby pracowała. Cieszyłem się, że zostaje w domu. Z czasem jednak zaczęła mnie irytować.
Żyliśmy razem, szanując się, ale miłość wygasła. Myślałem, że to normalne. Mnie to nawet odpowiadało. Aż pewnego dnia wszystko się zmieniło. W jednym z krakowskich barów poznałem Krystynę. Była od mnie młodsza o 20 lat. Piękna, miła, zabawna jak sen, który się spełnił.
Zaczęliśmy się spotykać i wkrótce została moją kochanką. Po dwóch miesiącach zrozumiałem, że nie chcę już okłamywać Bogusławy. Nie chciałem wracać po pracy do domu. Kochałem Krystynę i pragnąłem, by została moją żoną.
Kilka dni później wyznałem prawdę żonie. Nie zrobiła sceny. Zachowała spokój. Myślałem, że mnie też nie kocha, dlatego tak to przyjęła. Dopiero teraz pojmuję, jak bardzo skrzywdziłem Bogusławę.
Wzięliśmy rozwód. Sprzedaliśmy mieszkanie w Warszawie, w którym spędziliśmy tyle lat. Krystyna nalegała, żebym nic nie zostawił byłej żonie. Tak też zrobiłem. Bogusława kupiła kawalerkę. Ja za oszczędności nabyłem dwupokojowe mieszkanie dla Krystyny.
Nie pomogłem byłej żonie, nie dałem jej ani grosza. Wiedziałem, że nie ma pieniędzy i że nie od razu znajdzie pracę. Wtedy mnie to jednak nie obchodziło. Nasi synowie nie chcieli ze mną rozmawiać. Czuli, że zdradziłem ich matkę, i nie potrafili mi tego wybaczyć.
Wtedy mnie to nie przejmowało. Krystyna była w ciąży, z niecierpliwością czekaliśmy na dziecko. Wkrótce urodził się syn. Ale chłopiec nie był do mnie podobny, ani do Krystyny. Przyjaciele wątpili, czy to moje dziecko. Nie chciałem ich słuchać.
Życie z Krystyną nie układało się dobrze. Musiałem ciężko pracować, zajmować się domem i dzieckiem. Ona tylko żądała pieniędzy i ciągle gdzieś wychodziła. W domu panował bałagan, nigdy nie było gotowego obiadu. Wracała o trzeciej czy czwartej nad ranem, pachnąc alkoholem, i wszczynała kłótnie o byle co.
W końcu straciłem pracę. Byłem zmęczony, zły, źle wykonywałem obowiązki. Tak minęły trzy lata. Aż mój brat, który nigdy nie lubił Krystyny i wątpił w ojcostwo, zmusił mnie do testu DNA. Okazało się, że to nie mój syn.
Natychmiast się rozstaliśmy. Przez ten czas nie miałem kontaktu ani z Bogusławą, ani z synami. Po rozwodzie z Krystyną postanowiłem wrócić do pierwszej żony. Kupiłem kwiaty, wino, tort i poszedłem do jej mieszkania. Okazało się, że już tam nie mieszka. Nowy właściciel dał mi jej adres.
Poszedłem tam. Otworzył mi mężczyzna. Bogusława znalazła dobrą pracę i wyszła za kolegę z pracy. Była szczęśliwa, dobrze się ułożyło.
Później spotkałem ją w kawiarni. Poprosiłem, żeby wróciła. Spojrzała na mnie jak na głupca i wyszła. Teraz rozumiem swój błąd. Czego chciałem? Co osiągnąłem? Dlaczego zostawiłem żonę dla młodszej kobiety?
Mam 52 lata. I nie mam nic. Ani żony, ani pracy, nawet synowie nie chcą ze mną rozmawiać. Straciłem wszystko, co było dla mnie najważniejsze. To moja wina. Niestety, już tego nie naprawię
