Zrozumiałem, co zrobiłem. Chciałem wrócić do mojej byłej żony, z którą żyłem przez 30 lat, ale było już za późno…
Mam teraz 52 lata. I nie mam nic. Ani żony, ani rodziny, ani dzieci, ani pracy nic…
Nazywam się Wiesław. Trzy dekady dzieliłem życie z moją żoną. Zawsze zarabiałem na utrzymanie domu, a ona zajmowała się ogniskiem domowym. Nie chciałem, by pracowała. Cieszyłem się, że zostaje w domu. Z czasem jednak zaczęła mnie irytować.
Żyliśmy razem, szanując się, ale miłość wygasła. Myślałem, że to normalne. Wszystko mi pasowało. Aż pewnego wieczoru, w barze nad Wisłą, spotkałem Kingę. Była o 20 lat młodsza od mnie. Piękna, czuła, pełna śmiechu. Jak sen, który nagle stał się jawą.
Zaczęliśmy się spotykać, a wkrótce została moją kochanką. Po dwóch miesiącach zrozumiałem, że nie chcę już kłamać przed żoną. Nie chciałem wracać do domu po pracy. Kochałem Kingę i pragnąłem, by została moją żoną.
Pewnego dnia wyjawiłem prawdę żonie. Nie zrobiła sceny. Pozostała spokojna. Myślałem, że mnie też nie kocha, dlatego przyjęła to tak chłodno. Dopiero teraz rozumiem, jak bardzo zraniłem Małgorzatę.
Rozwiedliśmy się. Sprzedaliśmy mieszkanie, w którym spędziliśmy tyle lat. Kinga nalegała, by nie oddawać go byłej żonie. Tak zrobiłem. Małgorzata kupiła kawalerkę. Ja za zaoszczędzone złotówki nabyłem dwupokojowe dla Kingi.
Nie pomogłem byłej żonie, nie dałem jej ani grosza. Wiedziałem, że nie ma pieniędzy i od razu nie znajdzie pracy. Wtedy mnie to nie obchodziło. Nasi synowie przestali ze mną rozmawiać. Czuli, że zdradziłem ich matkę, i nie mogli mi wybaczyć.
W tamtym czasie to mnie nie martwiło. Kinga była w ciąży, z niecierpliwością czekaliśmy na dziecko. Wkrótce urodził się syn. Ale chłopiec nie był do mnie podobny, ani do Kingi. Przyjaciele wątpili, czy to moje dziecko. Nie chciałem ich słuchać.
Życie z Kingą nie układało się dobrze. Musiałem ciężko pracować, zajmować się domem i dzieckiem. Kinga tylko żądała pieniędzy i ciągle gdzieś wychodziła. W domu panował bałagan, nigdy nie było gotowego obiadu. Wracała o trzeciej nad ranem, śmierdząc alkoholem, i wywoływała kłótnie o byle co.
W końcu straciłem pracę. Byłem zmęczony, wściekły, nie wywiązywałem się z obowiązków. Tak trwało trzy lata. Aż mój brat, który nigdy nie lubił Kingi i wątpił w ojcostwo, zmusił mnie do testu DNA. Okazało się, że to nie mój syn.
Rozwiedliśmy się natychmiast po tej rewelacji. Przez ten czas nie miałem kontaktu ani z żoną, ani z synami. Po rozwodzie z Kingą postanowiłem wrócić do pierwszej żony. Kupiłem kwiaty, wino, tort i poszedłem do niej. Okazało się, że Małgorzaty tam już nie ma. Nowy właściciel przekazał mi jej nowy adres.
Poszedłem tam. Otworzył mi jakiś mężczyzna. Małgorzata znalazła dobrą pracę i wyszła za kolegę z biura. Była szczęśliwa, ułożyła sobie życie.
Pewnego dnia spotkałem ją w kawiarni. Poprosiłem, by wróciła. Spojrzała na mnie jak na głupca i odeszła. Teraz rozumiem swój błąd. Czego chciałem? Co osiągnąłem? Dlaczego zostawiłem żonę dla młodszej kobiety?
Mam 52 lata. I nie mam nic. Ani żony, ani pracy, nawet synowie nie chcą ze mną rozmawiać. Straciłem wszystko, co było dla mnie ważne. A to wyłącznie moja wina. Niestety, tej pomyłki już nigdy nie naprawię…
