Jest taki rodzaj ludzi, z którymi po prostu nie da się wytrzymać podczas wspólnych spotkań. Niewielu lubi przebywać w towarzystwie tak zwanych toksycznych osób. Opowiem Wam historię, opartą na doświadczeniach mojego kolegi. Przedstawię ją, kierując się jego wrażeniami.
Mam dobrą relację z bliską krewną. Rozmawiamy otwarcie, odwiedzamy się nawzajem. Tym razem poszedłem do Zofii na herbatę. Kupiłem ciasto i ruszyłem do niej.
Trafiłem jednak na nie najlepszy moment, bo Zofia już miała gościa. Okazało się, że była u niej sąsiadka, Genowefa. Starsza pani, która nadużywa alkoholu. Całą emeryturę przeznacza na wino czy wódkę. Nie lubi pić sama, więc Genowefa włóczy się po klatce schodowej i szuka towarzystwa. Co więcej, jest niezwykle nachalna.
Usiłuję unikać Genowefy. Nie mogę jej znieść. Mówi bez opamiętania, nie kontroluje się zupełnie. Z tego powodu staram się traktować ją możliwie najbardziej chłodno. Już miałem wychodzić, ale Zofia namawiała mnie, żebym został. Nie sprzeciwiałem się. I tak nie zamierzałem siedzieć długo. Gdy czajnik się grzał, Genowefa zaczęła swoje wywody.
Nie każdy wytrzyma z taką osobą. Zawsze wywołuje u mnie irytację, a często też rozbawienie. Zofia ma dość specyficzny gust ja na jej miejscu nie wpuściłbym tak nudnej sąsiadki do swojego mieszkania.
Postanowiłem szybko się ulotnić. Nie zamierzałem dalej słuchać tych absurdów. Potem Zofia opowiedziała mi, co wydarzyło się po moim wyjściu. Wpadła do niej jeszcze jedna koleżanka. Najpierw było spokojnie, ale potem Genowefa zaczęła mieszać.
Doszło do tego, że Zofia i jej przyjaciółka pokłóciły się ze sobą.
Nie uwierzysz, Genowefa nas tak rozjuszyła, że prawie doszło do rękoczynów. Pierwszy raz coś takiego mi się przydarzyło…
W końcu zrozumiałem, czym jest ta toksyczność. Genowefa pasuje do tego określenia idealnie. Przy niej awantura pojawia się z niczego. Wszyscy sąsiedzi już o tym wiedzą i nikt nie chce mieć z nią do czynienia. Jedynie Zofia znosi jeszcze jej wybryki.
Teraz jednak zaczęła widzieć, co się dzieje. Zofia tłumaczyła dalej:
Widzisz, ja i Helena jesteśmy jak siostry. Znamy się od lat, razem przeszłyśmy niejedno. A tu Genowefa potrafiła nas poróżnić przez zupełne drobiazgi… Spytałam Helenę jak się czuła i powiedziała, że to tak, jakbyśmy były zahipnotyzowane. Tak też bywa, prawda?
Zofia wreszcie pojęła prawdę. Nie z każdym można i trzeba rozmawiać. Tacy ludzie najlepiej omijać szerokim łukiem. Ja za to uświadomiłem sobie, że mam szczęście do sąsiadów. W moim bloku wszyscy są w porządku.
Później Zofia zadzwoniła z wiadomością, że Genowefa się wyprowadziła. Mieszkanie zostało wystawione na sprzedaż, a ona zamieszkała teraz u córki. Powodem była jakaś rodzinna awantura. W klatce w końcu zapanował spokój. I tak to już bywa. Jedna osoba potrafi zatruć życie wielu ludziom naraz.
Otoczenie ma ogromny wpływ na nasze życie. Życzę wszystkim normalnych sąsiadów i spokojnej rodziny. Szkoda nerwów na dziwaków.
