Powoli budząc się, Alicja Cieślak poczuła przeszywający ból głowy, którego nie mogła ukoić, podczas gdy głębokie zmęczenie spowijało ją całkowicie. Dzieci, zwykle hałaśliwe i rozbrykane, zamknęły drzwi po cichutku, jakby pragnęły przejść niezauważone. Leżąc wsparta na łokciach, patrzyła przez okno, jak Piotr i Marzena szybko wbiegają w głąb lasu. Gdy znaleźli się między drzewami, w jej piersi zaczęła rosnąć dusząca trwoga.
— Marzenko! Piotrusiu! Nie odchodźcie! — próbowała zawołać, lecz jej głos był ledwie słyszalnym szeptem.
Bez odpowiedzi postaci zniknęły w gęstwinie, a wieczorna cisza pochłonęła jakikolwiek ślad ich obecności. Łzy wystąpiły jej w oczach, spływając po pomarszczonych policzkach jak rzeka niestrudzona.
Jak doszło do takiej sytuacji? W jaki sposób pozwoliła, by jej własny syn ją zdradził? Te pytania nieubłaganie rozbrzmiewały w jej umyśle, pogrążając ją w ciemności tej chwili. Zamknęła na chwilę oczy, ciężko oddychając, lecz gdy znów je otworzyła, żadna odpowiedź nie przyniosła jej ulgi.
Całe jej życie naznaczyły nieustanne przeciwności. Piotr, jej syn, zawsze był niespokojny, zmienny i szukał czegoś nieuchwytnego. Po latach wędrówek i podejmowania dorywczych prac, wrócił do domu ze swą żoną, Marzeną. Lecz zamiast majątku, przywiózł próżne obietnice i nadzieję, która rychło zgasła.
Od narodzin Władka, jej wnuka, który mieszkał z nią, był on jej największą radością, głębokim sensem, który karmił jej ducha. W trudnych warunkach poświęcała mu bezwarunkową miłość i pracowała bez wytchnienia, oszczędzając każdy zaoszczędzony grosz. Razem z nieżyjącym już mężem zbudowali dom, marząc o lepszej przyszłości dla rodziny.
Pewnego dnia ten spokój prysnął, gdy Piotr odkrył sumę, jaką jego matka uzbierała przez lata. Jego zachowanie zmieniło się diametralnie: pojawiła się w nim chciwość niepohamowana. Domagał się pieniędzy na “inwestycje”, całkowicie lekceważąc nauki o ciężkiej pracy i wysiłku, które mu wpajała.
— Musisz mi dać te pieniądze! — nalegał Piotr, podczas gdy Alicja, wyczerpana ciągłymi żądaniami, odmawiała stanowczo.
«To, co zaczęło się jako rozmowa o pieniądzach, wkrótce przerodziło się w konflikt przepełniony urazą i oskarżeniami.»
Rozmowa skończyła się ostrą kłótnią. Gniew Piotra rósł, jego słowa stawały się coraz bardziej raniące, nazywając matkę egoistką i skąpą. Lecz w rzeczywistości jego prawdziwą żądzą nie był sam pieniądz, lecz pragnienie władzy i kontroli nad nią i jej życiem.
Gdy Władek wrócił ze szkoły i usłyszał sprzeczkę, wkroczył zdecydowanie, wypędzając ojca z pokoju i uspokajając babcię odrobiną kozłka. Choć Alicja uśmiechnęła się słabo, w głębi duszy wiedziała, że niewiele już może zrobić. Władek miał wyjechać na studia do innego miasta, obiecując powrót po ich ukończeniu.
Z upływem dni, mimo nieustannych telefonów Władka, Alicja odczuwała, że coś w jej świecie uległo zmianie. Brakowało jej już siły, by dalej się z tym zmagać. Jej własny syn, Piotr, zdradził ją, powodowany chciwością.
Teraz, spętana w chłodnej ciemności lasu, ogarniało ją straszliwe przeczucie. Jak doszło do tego? Dla pieniędzy? Przez lata dawała wszystko dla rodziny, lecz w końcu została zdradzona przez tego, kogo kochała najbardziej.
