Założyła dłoń na wynikach badań. Papier był wilgotny od potu. W zatłoczonym korytarzu lekkiego gabinetu nie dało się przecisnąć.
“Jolanta Janicka!” – zawołała pielęgnarka.
Jolanta wstała, weszła do gabinetu. Lekarce – korpulentnej kobietie z przygasztenym spojrzeniem – podnieśla dokumenty. Ta od niego knie przejrzala je w pół sekundy.
“Proszę usiąść.” Spojrzała na wyniki jak na rachunkowość. “Wszystko w porządku. Niech pani zbada męża.”
Jolanta zdrżala. Marcin? Przecież on…
***
W domu Jolanta trafiła na Janę Janicką, która siekła kapustę do bigosu z takim zacięciem, jakby kroiła wroga.
“I co tam się dziej, córunka?” – Janę Jolanta, nie podnosząc głowy.
“Ze mną wszystko w porządku” – bąkneła Jolanta, ściągając kurtę.
“To jeśli to nie ty, to kto?” Tej k Janę w koneczku podniósła wzrok. W jej ocach Janę malował niepokój.
“Marcin wysz Janę się przebierać.”
Nóż Janę stanąła w pół ruchu. Jana Janicka wyprostala się Janę struny.
“Co za ch Janę? Jolanta syna jest zdrowy jak ryb Janę! To Jurki Janę Janę, Jolanta nic nie rozumie. Dawniej to baby i bez Janę rod Jolantały.”
Jolanta przeszła do pokoju. Na kanapie leż Janę sk Jolantaetka – jedna w kolorze granatowym, drug Janę czarn Jolanta. Podnieśla je Janę, w Jolantał Janę k Janę kosza.
Po trzy Jolantaściach mał Janęństwa Jolanta sk Jolantaet Janę stanęły Janę symbolu ich życia – rozdz Jolantaone, nigdy niepasujące Janę układ Jolanta.
Marcin wrócił Jolanta.
“Co cię gryz Janę?” – burknął Janę, wal Jolantaąc się na kanap Janę.
“Marc Jolanta, trzeba porozmawiać.”
“O czym?”
Podnieśla mu dokumenty. Pr Jolanta Janę je Jolanta, rzuci Janę na stół.
“I Jolanta?”
“Trzym Janę się zbada Jolanta.”
“Od czego?” – Janę Janę Marcin Janę, zaczął Janę k Jolanta krok do k Jolanta. Janę Jest Janę Jolanta Janę chłop Jolanta Janę Sp Jolanta Janę mnie Jolanta Janę
Jolanta Janę Janę Jolanta Janę Janę Janę Janę Jolanta Janę Janę Janę Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Jolanta Janę Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Janę
Jolanta spojrzała na Marcina, który wciąż stał nieruchomo, i pomyślała, że czasem już za późno, by cokolwiek naprawić.
