Zauważyłem niedźwiedzicę przy drodze, która machała łapą: najpierw się przestraszyłem i chciałem uciekać, ale nagle dostrzegłem coś dziwnego

Wracając do domu znaną drogą koło Białegostoku, jak zwykle było spokojnie prawie żadnych samochodów, tylko las dookoła i świeże powietrze. Zwykły dzień, nic nie zapowiadało niczego dziwnego.
Aż nagle zauważyłem coś czarnego przy poboczu. Gdy podjechałem bliżej, okazało się, że to niedźwiedzica. Siedziała na tylnych łapach i machała do mnie łapą, jakby chciała mi coś powiedzieć.
Na początku pomyślałem, że może uciekła z zoo albo wyszła z lasu, ale serce i tak stanęło mi ze strachu. Już miałem wcisnąć gaz i odjechać, gdy nagle zauważyłem coś dziwnego. Zatrzymałem się.
Wtedy niedźwiedzica powoli wstała i poszła w stronę lasu, co chwilę odwracając głowę, jakby sprawdzała, czy idę za nią. Ciekawość i jakieś dziwne przeczucie nie pozwoliły mi po prostu odjechać.
Kilka metrów dalej, między drzewami, zobaczyłem małego niedźwiadka. Na jego głowie mocno utknęła plastikowa puszka malec desperacko nią kręcił, ale nie mógł się uwolnić.
Wtedy zrozumiałem niedźwiedzica nie chciała mnie zaatakować, tylko prosiła o pomoc dla swojego dziecka.
Ruszyłem powoli, żeby nie sprowokować matki, i delikatnie zdjąłem puszkę z głowy niedźwiadka. Niedźwiedzica od razu podeszła do malca, polizała go, sprawdzając, czy wszystko w porządku, a potem spokojnie odeszła z nim w głąb lasu.
Zanim zniknęła między drzewami, jeszcze raz na mnie spojrzała w jej oczach było coś w rodzaju wdzięczności.
Stałem przez chwilę, łapiąc oddech, po czym wróciłem do samochodu i pojechałem do domu. Tego dnia nigdy nie zapomnę.