Chyba zapomniałeś, że to mieszkanie jest moje kupione przed ślubem! powiedziałam zimno, słysząc, jak mój mąż pewnie wydaje rozkazy dotyczące mojego domu.
Kasia postawiła filiżankę kawy na parapecie i zamyśliła się, patrząc przez okno. Oszczędzała na to mieszkanie dziesięć lat, pracując na dwóch etatach. Każdą złotówkę odkładała, odmawiając sobie wszystkiego. A teraz
Kasiu, postanowiłam trochę przemeblować dobiegł z salonu głos teściowej. Ta sofa wyraźnie stoi w złym miejscu.
Kasia westchnęła. Barbara Stanisławowa znów przyszła bez zapowiedzi, otwierając drzwi własnym kluczem. Który, swoją drogą, kazała sobie zrobić na wszelki wypadek.
Nie ma potrzeby nic przestawiać Kasia weszła do salonu. Jest mi wygodnie tak, jak jest.
Jak może ci być wygodnie? teściowa załamała ręce. Tu wszystko jest nie tak według zasad feng shui! Wczoraj był program w telewizji
Barbaro Stanisławo, naprawdę jestem przeciwna zmianom.
Tomek! teściowa podniosła głos, gdy zobaczyła syna wchodzącego do pokoju. Powiedz swojej żonie, że w rodzinie należy słuchać rad starszych.
Tomasz zawahał się, patrząc to na matkę, to na żonę.
Mamo, może nie teraz?
To kiedy? Twój ojciec i ja nie młodniejemy. Wkrótce ktoś będzie musiał się nami zająć. A u was jest tyle miejsca
Kasia zacięła zęby. Właśnie tego obawiała się od samego początku małżeństwa. Barbara Stanisławowa systematycznie sprawdzała grunt pod przeprowadzkę.
Macie przecież wspaniałe trzypokojowe mieszkanie przypomniała Kasia.
Wspaniałe, mówisz! teściowa machnęła ręką. Piąte piętro bez windy. W naszym wieku to już męka. A wy jesteście na drugim, sklepy pod nosem
Mamo, porozmawiamy o tym później Tomasz próbował interweniować.
O czym tu rozmawiać? Myślałam, że jesteśmy rodziną. A rodzina powinna trzymać się razem. Twoja siostra od razu zabrała rodziców do siebie
Ania i jej mąż sami kupili swoje mieszkanie Kasia nie wytrzymała. A ja to mieszkanie zarobiłam sama. Przed ślubem.
O, zaczyna się! teściowa znów załamała ręce. Moje, twoje W rodzinie wszystko powinno być wspólne!
Kasia ma rację Tomasz niespodziewanie stanął twardo. To jej mieszkanie.
Synu, co ty mówisz? Barbara Stanisławowa dramatycznie przyłożyła rękę do serca. Całe życie poświęciłam dla ciebie A ty
Mamo, nie teraz, proszę Tomasz wziął matkę pod łokieć. Chodź, odprowadzę cię.
Gdy drzwi zamknęły się za teściową, Kasia opadła ciężko na fotel. Trzy lata małżeństwa, a te rozmawy nie ustawały. Najpierw były aluzje, potem rady co do remontu, a teraz już wprost
Przepraszam za mamę Tomasz usiadł obok. Wiesz, że się o nas martwi.
O nas? Kasia uśmiechnęła się bez humoru. Ona po prostu chce kontrolować nasz każdy krok.
Daj spokój
Tomek, przychodzi bez zapowiedzi. Przestawia rzeczy. Krytykuje wszystko, od zasłon po moje gotowanie. A teraz jeszcze chce się wprowadzić!
Naprawdę nie młodniejemy westchnął Tomasz. Może powinniśmy się nad tym zastanowić? To w końcu moi rodzice
Kasia zerwała się jak oparzona.
Co masz na myśli, mówiąc zastanowić się? Naprawdę proponujesz, żeby się tu wprowadzili?
No, nie od razu, oczywiście Ale z czasem
Tomek, to mieszkanie to jedyne, co sama sobie zarobiłam. Dziesięć lat oszczędzania, rozumiesz? To moja przestrzeń, moje
Teraz nasza delikatnie poprawił Tomasz. Jesteśmy rodziną.
Kasia zamilkła, oszołomiona. Przez myśl przemknęła jej myśl: Ty też? Już uważasz moje mieszkanie za swoje?
Swoją drogą Tomasz mówił dalej, jakby nic się nie stało skoro już mówimy o mieszkaniu Konsultowałem się z pośrednikiem.
Z jakim pośrednikiem? Kasia zesztywniała.
No, mama poleciła kogoś znajomego. Bardzo kompetentny specjalista. Mówi, że jeśli sprzedamy twoje mieszkanie
Co?! Kasia odwróciła się gwałtownie do męża. Sprzedać MOJE mieszkanie?
Nasze poprawił. Więc jeśli sprzedamy nasze i rodziców, moglibyśmy kupić mały dom pod miastem. Byłoby miejsce dla wszystkich, a powietrze czystsze
Kasia wpatrywała się w męża, nie wierząc własnym uszom. Czy on i jego matka już wszystko zaplanowali? Za jej plecami?
Tomek, czy ty w ogóle rozumiesz, co mówisz? głos Kasi zadrżał. Jaki dom? Jaką sprzedaż?
Kochanie, ale to logiczne Tomasz mówił tym samym łagodzącym tonem, którego zwykle używał w sporach z matką. Po co nam mieszkanie w mieście, skoro moglibyśmy
Zadzwonił dzwonek do drzwi. Na progu stał mężczyzna w garniturze.
Dobry wieczór. Jestem z agencji nieruchomości. Umówiłem się z Tomaszem Stanisławowiczem
Proszę wejść Kasia szeroko otworzyła drzwi. Idealny moment.
Tomasz zbladł.
Kasia, zaczekaj
Nie, kochanie, to ty zaczekaj Kasia zwróciła się do pośrednika. Powiedz mi, czy wiesz, że to mieszkanie jest wyłącznie moją własnością? Kupione przed ślubem?
Pośrednik spojrzał na Tomasza, zdezorientowany.
Ale pan mąż mówił
Mój mąż mówi wiele rzeczy Kasia wyciągnęła z szafy teczkę z dokumentami. Proszę spojrzeć. Akt własności. I data rejestracji małżeństwa. Widzi pan różnicę?
Rozumiem pośrednik zmarszczył brwi. W takim razie transakcja jest niemożliwa bez pańskiego zgody.
Właśnie. A ja go nie udzielam.
Kasiu, myśmy się umówili! wtrąciła się teściowa.
Nie, wyście się umówili. Za moimi plecami.
Pośrednik wymówił się, obiecując zwrócić kaucję Tomaszowi. Kasia metodycznie spakowała rzeczy męża do walizki.
Nie możesz tak z nami postąpić teściowa zanosiła się płacz
