**Tajna obiecanego prezentu**
W przestronnej sali restauracji w centrum Poznania rozbrzmiewało wesele Agnieszki i Tomasza. Goście bawili się znakomicie, muzyka płynęła wartkim strumieniem, a młodzi promienieli szczęściem za świątecznym stołem. Nadszedł moment wręczania prezentów. Pierwsi podeszli rodzice Agnieszki, uroczyście wręczając pulchną kopertę z pieniędzmi. Następna była matka Tomasza, Krystyna Nowak. Skromnie podała młodym bukiet róż, nachyliła się i szepnęła: „Mój prawdziwy prezent czeka na was po ślubie”. – „Jaki jeszcze prezent?” – zdziwiła się Agnieszka, spoglądając na męża. – „Nie mam pojęcia, o czym mama mówi” – rozłożył ręce Tomasz, uśmiechając się zakłopotany. Agnieszka jednak nie mogła nawet przypuszczać, jaką intrygę przygotowała jej teściowa.
Jeszcze przed ślubem Krystyna Nowak tajemniczo napomykała synowi i przyszłej synowej: „Nie chcę dawać wam byle czego. Na weselu prezentu nie oczekujcie, ale później was zaskoczę czymś wyjątkowym!” – „Jak pani uważa” – zawstydziła się Agnieszka. – „Nic nie wymagamy”. – „Mamo, nie martw się, wszystko w porządku” – uspokajał Tomasz. – „Wystarczy, że będziesz z nami tego dnia”. – „Z pustymi rękami na ślub syna nie przyjdę” – stanowczo oświadczyła Krystyna. – „Ale proszę, nie gadajcie o tym z rodziną”. – „Dobrze” – przytaknął Tomasz, choć Agnieszka wątpiła, czy teściowa dotrzyma słowa. Wiedziała, że Krystynie Nowak nie powodzi się najlepiej, ale ślub młodzi opłacili sami, nie obciążając krewnych. Rodzice Agnieszki, mimo skromnych dochodów, zebrali dla młodych pięć tysięcy złotych. Na weselu Krystyna podarowała tylko kwiaty, co przeszło niemal niezauważone wśród toastów i tańców. Za to błyszczała przemówieniami, wygłaszała długie toasty i wyraźnie rozkoszowała się uwagą gości.
„Nawet nie wiecie, co dla was przygotowałam” – szepnęła Krystyna pod koniec wieczoru, a w jej oczach błysnęła przebiegłość. – „To będzie niespodzianka, która was zaskoczy, ale trochę później”. – „Wszystko w porządku, nie martw się” – łagodnie odpowiedział Tomasz, ściskając dłoń żony. – „Jestem nawet ciekawa” – przyznała Agnieszka, próbując ukryć zainteresowanie. – „Może ty wiesz, ale nie mówisz?” – „Naprawdę nie mam pojęcia” – wzruszył ramionami Tomasz. – „Ale zgódź się, że najważniejsze nie jest, ile kosztuje prezent, tylko że jesteśmy razem i szczęśliwi”. Agnieszka skinęła głową, ale kobieca ciekawość nie dawała jej spokoju. Próbowała wyciągnąć od teściowej choćby drobną podpowiedź, lecz Krystyna tylko tajemniczo się uśmiechała: „Gdy będKiedy jednak Krystyna w końcu zdradziła im swój „wielki prezent”, okazało się, że była to stara, zniszczona książka kucharska z odręcznie zapisaną dedykacją: „Na szczęście w małżeństwie – zawsze wasza Krystyna”.
