Dziś w moim dzienniku zapisuję gorzkie słowa. Nasze małżeństwo z Igorem trwało sześć lat, a od początku mieszkaliśmy w moim mieszkaniu. Kilka lat temu odziedziczyłam po babci kawalerkę, za co zawsze byłam jej wdzięczna. Z czasem kupiliśmy z mężem większe lokum, a jego rodzice, żyjący na wsi bez środków na przeprowadzkę, poprosili o możliwość zamieszkania w mojej starej kawalerce. Ulitowałam się, bo zawsze traktowali mnie dobrze.
Ostatnio odkryłam, że Igor przez cały ten czas mnie zdradzał. Mistrzowsko ukrywał swoje romanse, a ja byłam ślepa. Najtrudniejsze było pytanie: co zrobić z jego rodzicami? Mieszkali u mnie latami, płacąc tylko za media. Chciałam mieć dodatkowy dochód z wynajmu, ale teściowie nie mogli pozwolić sobie na czynsz w Warszawie. Mogli wrócić do swojej wioski, gdzie mieli dom, albo znaleźć dorywczą pracę.
Wiedzieli o zdradzie syna, ale ani słowem mnie nie wsparli. Oczywiście, nie odpowiadają za czyny dorosłego dziecka, ale jeśli Igor mnie już nie kochał, czemu nie powiedział tego wcześniej, zamiast szukać przygód? Postanowiłam się zemścić – poprosiłam jego rodziców o wyprowadzkę. Wytłumaczyłam, że nie mogę dłużej utrzymywać ich za darmo. Byli zdruzgotani, ale nie miałam wyboru.
Liczyłam, że wyrzucenie rodziców da Igorowi do myślenia. Teściowie zdradzili, że sprzedali wiejski dom, by osiedlić się w mieście, i teraz zostali bez dachu nad głową. Mało mnie to obchodzi – niech szukają pomocy u nowej kochanki Igora. Teraz szukam lokatorów, by mieć dodatkowe pieniądze.
Znani są podzieleni: jedni uznali mój krok za słuszny, drudzy – że powinnam dać starszym czas. Ale postanowiłam, że nie dam się już wykorzystywać. Teściowie mieszkali u mnie cztery lata, a ja nie wzięłam od nich grosza poza opłatami.
Szokuje mnie, jak Igor mógł tak postąpić, skoro w małżeństwie było dobrze, bez kłótni. Może mu się znudziłam i szukał rozrywek. Boli, że nie docenił mojej troski, domowych obiadów i wsparcia. Wpuściłam jego i jego rodzinę pod swój dach, a w zamian dostałam zdradę.
Powiedziałam Igorowi o rozwodzie. Błagał o wybaczenie, ale jestem nieugięta – zdrady nie przebaczę. Jeśli zdradził raz, zrobi to znowu. Kazałam mu się wynosić, a teściom dałam czas na znalezienie czegoś nowego, bo wkrótce wprowadzą się wynajmujący. Niech podziękują synowi.
Czasem czuję się okrutna, ale wiem, że nie można pozwalać, by inni nadużywali dobroci. Potraktowano mnie niesprawiedliwie – zasłużyli na to. Na tym świecie wszystko wraca…
