Starzenie się to nie coś, z czym należy walczyć – to coś, co powinniśmy otaczać szacunkiem.

Starzenie się nie jest czymś, czemu powinieneś się opierać to rzecz, którą należy celebrować.
Wiek nie odbiera Ci urody, wartości ani blasku. Jeśli coś się zmienia, to tylko po to, by pokazać je wyraźniej. Z każdym mijającym rokiem warstwy cudzych oczekiwań zaczynają opadać, a zostaje to, kim naprawdę jesteś osoba ukryta pod hałasem świata.
Czas Cię nie pomniejsza on Cię oczyszcza. Wygładza ostre kanty, które już Ci nie służą, i wzmacnia te części Ciebie, które mają znaczenie. Uczy odpuszczać rzeczy, które nigdy nie były Twoje do niesienia presję, by imponować, pragnienie, by być wszędzie i dla wszystkich, obowiązek bycia wszystkim dla wszystkich.
I kiedy w końcu puszczasz, dzieje się coś niezwykłego.
Stajesz się sobą bardziej niż kiedykolwiek przedtem.
Zmarszczki na twarzy nie są znakiem gasnącej młodości to mapa śmiechu, smutku, odwagi i miłości. Srebro w Twoich włosach nie jest utratą barwy to korona przeżytych doświadczeń, świadectwo stoczonych bitew i cennych chwil.
Z wiekiem przychodzi jasność.
Kochasz z większą świadomością.
Mówisz szczerzej.
Mocniej trzymasz to, co ważne, i spokojnie wypuszczasz to, co niepotrzebne.
Starzenie się nie pomniejsza Cię.
Nadaje głębię. Czyni mądrzejszym. Bardziej pełnym.
Dlatego witaj każdy kolejny rok nie ze strachem, ale z wdzięcznością za mądrość, którą zdobyłeś, za siłę, którą w sobie odkryłeś i za niezwykłego człowieka, w którego wciąż się zmieniasz.