**Późne pożegnanie: Rozstanie w drodze do domu**
Po czułym pożegnaniu z kochanką pocałunkiem, Filip Kowalski wsiadł do auta i ruszył do domu. Zatrzymał się na chwilę pod blokiem, wziął głęboki oddech, układając w myślach słowa, które powie żonie. Weszł po schodach i otworzył drzwi.
Cześć powiedział Filip. Elżbieta, jesteś w domu?
Jestem odparła żona, bez emocji. Witaj. No to jak, mam usmażyć kotlety?
Filip obiecał sobie, że będzie stanowczy, bez owijania w bawełnę prawdziwy mężczyzna decyzji! Czas zakończyć to podwójne życie, póki jeszcze czuł na ustach ciepło kochanki, zanim codzienność znów go pochłonie.
Elżbieto odchrząknął, prostując głos. Muszę ci powiedzieć że musimy się rozstać.
Wiadomość przyjęła z niepokojącym spokojem. Elżbieta nie była kobietą, która łatwo traci panowanie nad sobą. Kiedyś Filip nazywał ją nawet Elżbietą Lodem właśnie za to.
Co masz na myśli? zapytała, stojąc w drzwiach kuchni. Nie smażę kotletów?
To zależy od ciebie odparł Filip. Jeśli chcesz, usmaż; jeśli nie, to nie. Ja odchodzę. Do innej kobiety.
Większość żon zareagowałaby wybuchem furii, może nawet patelnią lecącą w stronę męża. Ale Elżbieta nie była jak większość.
Och, jaka tragedia mruknęła. Przyniosłeś moje buty z szewca?
Nie przyznał Filip, zaskoczony. Jeśli to takie ważne, pójdę po nie teraz!
Słuchaj warknęła Elżbieta. Zawsze taki byłeś, Filipku. Każesz głupkowi przynieść buty, a on przynosi ci stare.
Filip poczuł się urażony. Dramat, który sobie wyobrażał, rozsypywał się. Gdzie były łzy, krzyki, święty gniew? Ale czego więcej oczekiwać od kobiety o zimnej krwi jak Elżbieta Lód?
Chyba mnie nie słyszysz, Elżbieto! powiedział, podnosząc głos. Mówię ci, że zostawiam cię dla innej, a ty gadasz o butach!
Właśnie odparła Elżbieta. W przeciwieństwie do mnie, ty możesz iść, gdzie chcesz. Twoje buty nie są u szewca. Co cię powstrzymuje?
Żyli razem od lat, ale Filip nigdy nie umiał odgadnąć, kiedy Elżbieta mówi poważnie, a kiedy żartuje. Na początku przyciągała go właśnie ta powściągliwość, ta dyskrecja. Nie mówiąc już o jej stanowczej urodzie i praktycznym podejściu.
Elżbieta była twarda, lojalna i niewzruszona jak głaz. Ale teraz Filip kochał inną. Kochał z pasją, grzechem i czułością! Czas zerwać więzy i zacząć nowe życie.
A zatem, Elżbieto oświadczył uroczyście, z odrobiną goryczy. Dziękuję ci za wszystko, ale odchodzę, bo kocham inną. Ciebie już nie kocham.
Niesamowite stwierdziła Elżbieta, nie podnosząc głosu. Nie kocha mnie, biedaczek. Moja matka uwielbiała sąsiada, ojciec domino i bimber. A popatrz tylko, jaką wspaniałą kobietą zostałam.
Wiedział, że kłótnia z Elżbietą nie ma sensu. Każde jej słowo ciążyło jak kamień. Zapał mu przygasł, nie miał już ochoty na konflikt.
Elżbieto, naprawdę jesteś niesamowita powiedział gorzko. Ale ja kocham inną. Kocham z pasją, grzechem i czułością. I odchodzę, rozumiesz?
Kogo konkretnie? spytała żona. Tę Maję Nowak, co?
Filip się cofnął. Rok temu miał romans z Mają, ale nigdy nie przypuszczał, że Elżbieta o niej wie!
Skąd ją znasz? zaczął, ale urwał. Nieważne. Nie, Elżbieto, to nie Nowak.
Elżbieta ziewnęła.
Więc to ta Sylwia Kowalczyk? Za nią poszedłeś?
Dreszcz przebiegł po plecach Filipa. Sylwia też była jego kochanką, ale to było w przeszłości. Skoro Elżbieta wiedziała, czemu milczała? Oczywiście, była twierdzą, nigdy nic nie zdradzała.
Znowu nie trafiłaś upierał się Filip. To nie Kowalczyk ani Nowak. To inna kobieta, wspaniała, miłość mojego życia. Nie mogę bez niej żyć i odchodzę. I nawet nie próbuj mnie powstrzymywać!
W takim razie to musi być ta Kinga podsumowała Elżbieta. Oj, Filipku, Filipku jesteś taki naiwny. Twój wielki sekret. Miłość twojego życia Kinga Wiśniewska, trzydzieści pięć lat, jedno dziecko, dwa poronienia Mam rację?
Filip złapał się za głowę. Trafiła w sedno! Jego romans był właśnie z Kingą.
Ale jak? wyjąkał. Któż ci powiedział? Śledziłaś mnie?
To proste, Filipku odparła Elżbieta. Wiesz, że od lat jestem ginekologiem. Zbadałam połowę kobiet w tym mieście, a ty znałeś tylko wąski wycinek. Wystarczy mi jedno spojrzenie, by wiedzieć, gdzie bywałeś, głuptasie!
Filip wziął głęboki oddech, próbując odzyskać godność.
Załóżmy, że trafiłaś! oświadczył dumnie. Nawet jeśli to Kinga, nic to nie zmienia. Odchodzę.
Jesteś naprawdę głupi, Filip westchnęła Elżbieta. Mogłeś zapytać. Zresztą, nie ma w niej nic wyjątkowego, taka sama jak inne i mówię to jako lekarz. Widziałeś historię chorób twojej pasji?
N-nie przyznał.
No właśnie. Najpierw idź pod prysznic. Po drugie, jutro zadzwonię do doktora Marcina, żeby cię przyjął bez kolejki. Potem pogadamy. Co za wstyd mąż ginekologa wybiera chorą kobietę!
To co mam teraz zrobić? zaszlochał Filip.
Usmażę kotlety odparła Elżbieta, odwracając się. Ty się umyj i rób, co chcesz. Jeśli jednak wolisz zdrową kobietę, daj znać mogę ci kogoś polecić
