Mamo, ty nie rozumiesz! Już nic nie ma między nimi, ona specjalnie zajęła się ciążą, żeby trzymać go na szpilce, wściekła się Kaja, łapiąc oddech od oburzenia. Nie chce go puścić!
Maria przewróciła oczami i westchnęła. Dziecko jej mało co. Wydaje się, że ma dobrą córkę ładną, mądrą, z wyższym wykształceniem. Ale chyba ślepa: nie dostrzega oczywistości.
Kajo, słyszysz własny rozum? Jak można specjalnie zajść w ciążę z facetem, z którym już nic nie ma? Czy on był przytomny? Może to cud albo niepokalane poczęcie, albo ktoś cię wciąga w bagno. Co według ciebie jest bardziej prawdopodobne?
Kaja pofurkowała, jakby matka gadała bzdury.
Och, mamo, może go po prostu nalała. Albo wpadła na jakiś romans. Co, że nasze dziewczyny mają wszystkie sztuczki w rękawie?
Maria uniosła brew i powoli mrugnęła. Sztuczki Natura się nie oszukuje. Spróbować temu wytłumaczyć?
Kajo, kochana, otwórz wreszcie oczy. Nie rozwodzą się po to, że on jest taki szlachetny ojciec. Nie rozwodzą się, bo on nigdy nie miał takiego zamiaru. Zawsze mu wszystko wystarczało.
To nieprawda! rozgorzała córka. Po prostu nie pojmujesz! Znam go lepiej niż ty. To dobry człowiek, ale sytuacja
Wtedy Maria nie wytrzymała. Kaja broniła Aleksandra, a on jedynie ją wykorzystywał. Mama widziała to już nie po raz pierwszy, zawsze trzymała język za zębami, ale dziś skończyło się to zbyt długo. Trzy lata kłamstw, trzy lata podwójnych rodzin, trzy lata ran i łez jej dziewczyny naczynie przepełniło się.
Wiesz co przerwała córkę Maria. Nie mam już sił. Mam dość patrzenia, jak marnujesz życie na tego łobuza. Znajdę twoją podstępną Annę i napiszę jej. Powiem, że ona i jej mąż, według jego wersji, stoją na krawędzi rozwodu. Zobaczymy, co powie. Założę się, że nie wie, że jej mąż jest prawie wolny!
Mamo! Kaja wstała z krzesła. Nie odważ się! To nasza sprawa! Nigdy ci tego nie wybaczę!
To lekko odzywiło Marię. Nie, nie można tak postępować Poza tym, że to podłe, ryzykuje jeszcze utratę córki. Trzeba spróbować inaczej.
Spróbuj samodzielnie go sprawdzić, zaproponowała matka. Jeśli tak kocha swoje dzieci, jeśli jest taki uczciwy, powiedz mu, że jesteś w ciąży z jego… powiedzmy, własnym. Zobaczymy, jak ten szlachetny rycerz się zachowa.
Kaja najpierw zaniemówiła, potem zmarszczyła twarz z obrzydzenia.
Fuj! Manipulować tak nisko!
Nisko karmić dziewczynę bajkami i marnować jej najlepsze lata, a sam korzystać ze wszystkich przywilejów. To prawdziwy test na podstępność.
Córka zmarszczyła brwi i chwyciła torbę. Palce jej drżały.
Dość, nie chcę już z tobą o tym gadać. Dzieliłam się, szukałam wsparcia, a ty Pamiętaj: jeśli spróbujesz podejść do jego żony, to ja ja już nigdy z tobą nie porozmawiam.
Maria została sama w kuchni, westchnęła. Córka czekała wsparcia jakiego? Czy matka ma głaskać ją po głowie, uspokajać i mówić, że wszystko będzie dobrze? Może na początku tak, ale nie teraz.
Trzy lata temu mieszkały razem, choć Kaja już miała własne mieszkanie w Warszawie. Obie uznały, że tak będzie wygodniej. Kaja wynajmowała mieszkanie, a Maria po prostu lubiła mieć towarzystwo córki.
Z czasem Kaja zaczęła się zmieniać. Coraz częściej uśmiechała się bez powodu, nagle odświeżyła garderobę, spędzała godziny przed lustrem przed wyjściem. Maria nie zadawała pytań i po cichu cieszyła się, że córka zdaje się mieć nowy życiowy rozdział.
Mamo, chyba przeprowadzę się do własnego mieszkania, wkrótce powiedziała Kaja. Mam chłopaka.
Lecz pod koniec grudnia wszystkie iluzje, które Maria zbudowała w głowie, runęły.
Kajo, pokaż go choć trochę. Przecież macie coś poważnego. Może przyjedziesz z nim na Nowy Rok do mnie? Usiedzimy razem, uczcimy święta zaproponowała Maria.
Na początku Kaja się cofała. Chcemy sobie po prostu, w intymności. Potem dodała, że nie ma jeszcze stałego grafiku i może się zdarzyć, że będzie musiał pracować nocą 31 grudnia.
Kajo, nie udawaj. Widzę, jak twoje oczy błyszczą. Po prostu nie chcesz mnie poznać? spytała matka prosto.
No wiesz mamo, nie może. On jest żonaty zauważyła, że brwi Marii uniosły się, i szybko dodała. Ale z żoną nic nie ma! Same dzieci. On mieszka z nią tylko dla nich. I na Nowy Rok będzie z nimi.
Maria poczuła, że w sercu robi się zimno. Musiała usiąść, by nie przewrócić się. Mimo wiru emocji próbowała się opanować.
Kajo po co ci żonaty?
Obiecał się rozwieść. Po prostu nie teraz. Teraz niewłaściwy moment.
A kiedy? Obietnice to nie małżeństwa, Kajo
Teraz jego mama po udarze, nie możemy jej rozczarować. Jak się trochę poprawi, to od razu rozwód.
Maria podawała argumenty, przytaczała przykłady z życia, ale Kajo już zamieszkała w własnym świecie, zbudowanym na słowach ukochanego.
Chorąca mama nie była jedyną przeszkodą. Aleksander wymyślał nowe wymówki: najpierw depresja córki, potem zwolnienie żony. Serce Marii krwawiło przy każdej nowej wymowie.
I to nie kończyło się. Kajo wyraźnie cierpiała, może częściowo rozumiała, co się dzieje, ale nie chciała się przyznać.
Po raz pierwszy po Dniu Kobiet przyjechała do mamy w łzach.
Okazało się, że Aleksander poprosił ją o przygotowanie prezentu dla jego dzieci: zestaw ręcznie robionego mydła. Kaja nie miała problemu robiła to jako hobby i nie widziała w tym nic podejrzanego. Gdy żona Aleksandra wieczorem wrzuciła zdjęcia z tym zestawem, bukietem i innymi podarunkami od męża
Włożyłam w to całą duszę, chciałam dzieciom zrobić przyjemność, a on tak lamentowała Kaja, łkając. Nie mogę dalej tak żyć, wyślę go gdzieś daleko jutro
Jednak już następnego dnia nastawienie córki się zmieniło.
No mamo przepraszała łagodnym tonem. Nie mógł po prostu dać mydło tylko dzieciom. Przecież i inni będą z niego korzystać.
Tak się powtarzało. Aleksander jedzie na wakacje z żoną, daje jej na Nowy Rok pierścionek, a Kaji jedynie lampkę. Każdego dnia Kaja płakała na ramieniu mamy, a potem znajdowała wymówki.
Tym razem wpadką stała się ciąża żony Aleksandra. Kaja szczerze wierzyła, że jej ukochany nie ma w tym nic wspólnego, a winna jest wyłącznie Ania.
Maria bolało patrzeć, jak córka powoli oddaje to, co najcenniejsze młodość, wiarę i miłość na ogniu cudzej rodziny. Czasem naprawdę zastanawiała się, czy nie napisać do Ani. Ale nie mogła zrobić z córką czegoś podłego. Zostało tylko czekać, liczyć na to, że czas wszystko poukłada.
Miesiąc po kłótni ciągnął się niczym wieczność. Każdy dzień zaczynał i kończył się ciężkim oczekiwaniem. Maria dziesięć razy dziennie podnosiła telefon, sprawdzając, czy nie przegapiła połączenia, czy nie przyszła wiadomość. Telefon milczał.
Pewnej nocy, kiedy Marię dręczyła bezsenność, w końcu wpadł w niepokojący sen, a telefon zadzwonił. Kaja. Serce podskoczyło do pięt.
Mamo chryknęła córka, zanim Maria zdążyła cokolwiek powiedzieć.
Kochanie! Co się stało?! Gdzie jesteś? zapytała przerażona matka, wyciągając ubrania z szafy.
To, co usłyszała, nie było spójną opowieścią, a strumieniem świadomości. Zrozumiała, że Kaja wsłuchała się w jej radę i postanowiła sprawdzić Aleksandra, by udowodnić sobie i mamie, że wszystko jest w porządku. Że Aleksander jest jej podporą, że chce zbudować rodzinę, tylko trzeba go trochę popchnąć.
Na wieść o ciąży Aleksander zareagował zupełnie nie tak, jak Kajo się spodziewała.
Kajo, jesteś mądra, ale to teraz bardzo nieodpowiedni moment. Mam mnóstwo problemów w pracy i i nie tylko powiedział. Muszę to jakoś szybko i cicho rozwiązać. Pomogę pieniędzmi, jeśli trzeba.
Ale to nasz dziecko A jak z Anią?
Kajo, nie komplikuj. Muszę lecieć. Nie mam czasu. Pomyśl.
Od tej chwili Aleksander nie podnosił słuchawki.
Dla Kaji zaczęło się piekło. Dzwoniła i pisała co godzinę. Czytał, ale nie odpowiadał.
Po tygodniu zobaczyła w feedzie znajomego zdjęcie z kawiarni. Duża grupa. Aleksander przytulał nieznajomą kobietę. Nie jego żonę. Data: wczorajszy wieczór.
Świat runął pod nogi. Kajo w szoku próbowała skontaktować się z Aleksandrem przez tego wspólnego znajomego, ale
Poprosił, żebym ci przekazał, że nie chce mieć kolejnego potomka. Już dwoje utrzymuje, trzeci już w drodze. No i ma dosyć tych dramatów przyznał przyjaciel. A więc rozwiążcie to sami, bo mi niełatwo.
Aleksander nie powiedział wprost, że koniec, że ma drugą (a właściwie dwie) żony i że nie zamierza się z Kają żenić. Jednak wszystko było jasne. Różowy zamczysko obietnic, słodkich słów i planów rozpadło się w ciągu kilku sekund. Aleksander przestał być szlachetnym rycerzem, okazał się łobuzem, który wolał mieć młodą, zakochaną dziewczynę, dopóki nie wymagało to od niego żadnych poświęceń.
Maria podjechała taksówką. Całą noc spędziła z Kają, a potem przywiozła córkę do domu. Nie winiła jej, nie zmuszała do przyznania się do racji. Po prostu była przy niej.
Pierwsze tygodnie Kaja była bladą cieniem samej siebie. Prawie nie jadła, nie oglądała seriali, nie robiła mydła. Chodziła do pracy na autopilocie. Jedno przestała usprawiedliwiać Aleksandra.
Wtedy Maria wyciągnęła oszczędności, które odkładała na wakacje, i podała córce kopertę.
Proszę powiedziała, podając. To dla ciebie. Zrób co chcesz. Jedź nad Bałtyk, usiądź na brzegu, patrz na fale i jedz owoce. Trochę, ale wystarczy, by pojechać choćby nad Bałtyk.
Kaja najpierw się sprzeciwiała, ale w końcu zgodziła się.
Po dziesięciu dniach wróciła. Opalona, trochę chudsza, ale już bez smutku w oczach.
Mamo, nad morzem przemyślałam wszystko szepnęła Kaja, spuszczając wzrok. Jego słowa, czyny Zrozumiałam, jaką byłam głupią. Przepraszam za wszystko za to, że nie słuchałam, za krzyki
Maria nie powstrzymała uśmiechu. Nie była złośliwa, po prostu cieszyła się, że córka odkryła prawdę.
Kochanie, nie poddawaj się. Dobre osoby są w świecie pod dostatkiem
Tak, ale teraz nie jest to potrzebne. Zaczynam najpierw kochać siebie.
Maria skinęła głową i objęła dziewczynę. Była szczęśliwa, że jej dziecko zeszło ze skomplikowanego urwiska, na którym stały trzy lata. Rzeczywistość wygrała nad iluzją. Kaja została uratowana. Na zawsze zapamięta gorzki smak prawdy, by już nigdy nie wymieniać życia na tanie obietnice i cudze fantazje.
