Pewnego razu, bardzo dawno temu, w jednym z polskich miasteczek, żył chłopiec imieniem Paweł. Był to dzień szczególny urodziny jego matki. Chłopiec stał przed kwiaciarnią, trzymając w dłoni garść drobnych monet, ale w głosie miał nutę rozpaczy:
Proszę pana dzisiaj są urodziny mojej mamy Chciałbym kupić jej kwiaty, ale nie mam wystarczająco pieniędzy
Mężczyzna, który usłyszał te słowa, nie mógł przejść obojętnie. Kupił chłopcu bukiet białych lilii. Gdy później odwiedził grób swojej ukochanej, zobaczył ten sam bukiet leżący na kamiennej płycie.
Paweł miał zaledwie pięć lat, gdy jego świat się zawalił. Matka odeszła. Stał w kącie pokoju, oszołomiony, nie rozumiejąc, dlaczego dom wypełnili obcy ludzie, dlaczego szeptali i unikali jego wzroku. Nikt się nie uśmiechał. Mówili:
Bądź dzielny, mały.
Ale on nie rozumiał, co stracił. Po prostu nie widział mamy.
Ojciec był gdzieś daleko, nie przytulał, nie mówił ani słowa. Siedział z boku, pusty, jakby nieobecny. Paweł podszedł do trumny i długo wpatrywał się w matkę. Była inna bez uśmiechu, bez ciepła. Blada, zimna. Przerażająca.
Życie bez matki stało się szare. Dwa lata później ojciec ożenił się ponownie. Nowa kobieta Halina nie stała się dla chłopca oparciem. Wręcz przeciwnie, była opryskliwa, ciągle niezadowolona. A ojciec milczał. Nie bronił go.
Każdego dnia Paweł tłumił w sobie ból. Tęsknotę. I każdego dnia bardziej pragnął wrócić do czasu, gdy mama jeszcze żyła.
Tego ranka obudził się z jednym postanowieniem: musi pójść na grób. Przynieść kwiaty. Białe lilie jej ulubione. Pamiętał je ze starych zdjęć, jak lśniły obok jej uśmiechu.
Ale skąd wziąć pieniądze? Postanowił poprosić ojca.
Tato, czy mogę dostać trochę groszy? Bardzo potrzebuję
Zanim zdążył wyjaśnić, Halina wparowała z kuchni:
Znowu czegoś chcesz?! Czy ty w ogóle wiesz, jak ciężko zarabia się te pieniądze?
Ojciec podniósł wzrok, próbując ją powstrzymać:
Halina, daj mu mówić. Synu, po co ci to?
Chcę kupić kwiaty dla mamy. Białe lilie. Dzisiaj są jej urodziny
Halina prychnęła:
Ach, kwiaty! Może jeszcze do restauracji? Zerwij coś z ogródka to będzie twój bukiet!
Tam ich nie ma odpowiedział cicho, ale stanowczo. Są tylko w sklepie.
Ojciec spojrzał na syna, potem na żonę:
Idź już przygotować obiad.
Kobieta odeszła, zirytowana. Ojciec wrócił do gazety. Paweł zrozumiał: nie dostanie ani złotówki.
W swoim pokoju wyciągnął skarbonkę. Policzył monety. Niewiele. Ale może starczy?
Pobiegł do kwiaciarni. W oknie lśniły śnieżnobiałe lilie. Wesz
