On Odmówił Ślubu z Przyjaciółką w Ciąży. Mama Go Wspierała, ale Tata Walczył o Przyszłe Dziecko.

On odmówił poślubienia swojej ciężarnej dziewczyny. Matka go poparła, lecz ojciec stanął w obronie przyszłego dziecka.
Tato, mam wiadomość. Sąsiadka, Inês jest w ciąży. To moje rzekł Tomáš, wchodząc do domu.
Artur, ojciec, zatrzymał się na chwilę, po czym spokojnie odpowiedział:
To poślub ją.
Żartujesz? Jestem jeszcze młody. To nie pora na rodzinę, a poza tym nie mieliśmy poważnego związku rodzinne gry.
Naprawdę? odparł ojciec ironicznym śmiechem. Więc żeby zdobyć dziewczynę, już byłeś mężczyzną, ale żeby wziąć odpowiedzialność za swoje czyny, wciąż jesteś dzieckiem. Dobrze. Nie mówiąc nic więcej, przywołał kobietę: Beatriz! Chodź tutaj!
Beatriz weszła do kuchni, susząc ręce w fartuchu:
Co się stało?
Spójrz. Nasz syn sprawił, że Inês, córka sąsiadki, zaszła w ciążę i teraz nie chce się ożenić. A on uciekł.
Beatriz nie była zdziwiona. Zmarszczyła brwi:
To ma sens. Po co wprowadzać do domu pierwszą, która się pojawi? Dzisiejsze dziewczyny są sprytne znajdują bogatszego faceta, zajdą w ciążę i potem mówią poślub mnie. A potem okazuje się, że dziecko nie jest jego. Niech zrobi test DNA. I tak czy siak, nie można zmuszać Tomáša, on wciąż jest młody. To człowiek, niełatwo mu się oprzeć. Ale nie musimy utrzymywać cudze dzieci.
Artur westchnął głęboko i cicho powiedział:
A jeśli to naprawdę jego dziecko?
A jeśli tak? Czy musimy wziąć na siebie odpowiedzialność? Niech zrobi test, a potem zobaczymy.
Odwrócił się i wrócił do kuchni, zostawiając Artura samego z synem.
Wiesz, i ja kiedyś byłem młody zaczął. Kochałem jedną, poślubiłem inną. Nie z miłości, lecz z obowiązku. Bo bycie mężczyzną to nie tylko pasja, to wybory i konsekwencje. Twoja matka była w ciąży. Nie wiedziałem, czy dam radę być przy niej, ale wiedziałem jedno dziecko nie jest winne. To moja krew, moje sumienie. I wiesz, Tomášu, mimo wszystko nigdy nie żałowałem, że zostałem.
Minęły trzy miesiące. Test DNA dał wyraźną odpowiedź: z 99,9% prawdopodobieństwa Tomáš jest ojcem dziecka Inês.
Co dalej? westchnęła Beatriz, gdy Artur położył przed nią kartkę. Tak, to jego syn. Ale to nie znaczy, że Inês zamieszka w tym domu. Nie wejdzie tutaj. Powiedziałam!
Tomáš siedział, nie patrząc na ojca. Jego twarz zdradzała wybór: stał po stronie matki. Milcząc, zacisnął pięści, nie wypowiadając słowa.
Artur wstał powoli od stołu:
Skoro oboje podjęliście decyzję, teraz posłuchajcie mnie.
Mówił cicho, lecz stanowczo:
Dopóki będę żył, mój wnuk nie będzie potrzebował niczego. Kupię działkę, zbuduję dom, a on mój wnuk otrzyma wszystko, co osiągnąłem. A wy możecie zapomnieć o mojej pomocy. Odmawiam udziału w tym upokorzeniu. Tomáš, od dziś nie jesteś już moim synem. Wszystko, co moje, będzie należało do chłopca. Nie dostaniecie od mnie ani grosza.
Beatriz wybuchła:
Czy ty szalejesz? Chcesz odebrać własnemu synowi dziedzictwo?!
Artur nie odpowiedział. Odszedł, ignorując krzyki i obelgi. Tomáš stał w milczeniu, nie mogąc uwierzyć w to, co ojciec powiedział. Wiedział jednak jedno: jeśli Artur to powiedział, to zrobi.