Wyobraź sobie, mam dla Ciebie niesamowitą historię coś, co spokojnie mogło się wydarzyć gdzieś pod Krakowem, w małej miejscowości otoczonej lasami. Wiesz, jak zima u nas potrafi być sroga, śnieg po kolana, mróz szczypie w nos No i właśnie w taką zimową sobotę, Bartek z synem Michałem wybrali się na spacer z łopatami, bo trochę śniegu przed domem trzeba było odgarnąć.
Nagle, kątem oka widzą coś brązowego niedaleko lasu, przy starej sośnie. Okazało się, że to jeleń biedak ugrzązł w śniegu i nie mógł się ruszyć. Wyobrażasz sobie? Zamiast zostawić zwierza samemu sobie, Bartek z Michałem od razu ruszyli z pomocą zaczęli odgarniać śnieg, łopatą i rękami, ile tylko sił!
I wtedy zauważyli coś niesamowitego kawałek dalej drugi jeleń też walczył o wydostanie się spod śniegu, ewidentnie padł ofiarą śnieżnej pułapki. Chłopaki nie zastanawiali się ani sekundy rzucili się ratować i tego drugiego. Dopiero jak oba jelenie stanęły na nogi, Bartek westchnął z ulgą i stwierdził, że pewnie walczyły o jakieś gałązki, może jarzębinę A dzięki ich pomocy oba wróciły do lasu całe i zdrowe!
Ale to jeszcze nic gdy już wracali do domu, usłyszeli ciche miałczenie dochodzące ze sterty śniegu przy płocie sąsiada. Michał podbiegł i znalazł kartonowe pudełko. A w środku widok łamiący serce: sześć malutkich kociąt. Cztery już nie żyły, za zimno im było, dwa kolejne ledwo zipiały. I wiesz co zrobił Bartek? Wziął to pudełko pod pachę i pobiegł do domu. W międzyczasie zadzwonił do żony Asi, żeby przygotowała ręczniki, ciepłą wodę i termofor wszystko co może pomóc uratować futrzaki.
Reszta to już walka o każdy oddech tych maluchów. Asia przytulała je do piersi, Michał delikatnie wycierał je ręcznikami. I wyobraź sobie po kilku godzinach kociaki zaczęły się ruszać, ogrzały się. Przeżyły! Jedno z nich, szara kotka, później została z nimi na zawsze. Można powiedzieć szczęście w nieszczęściu.
Ale w tym wszystkim było takie jedno poruszające wspomnienie ta matka kotka, którą ktoś dokarmił i zostawił przy niej kocyk, mimo to chorowała coraz bardziej zima była dla niej okrutna. To taka cicha przestroga, że nawet najmniejszy gest pomocy dla zwierzaków podczas mroźnych miesięcy ma ogromne znaczenie.
No i jak tu nie wierzyć, że dobro wraca? Cała wioska była pod wrażeniem a kotka wdzięczna i rozpieszczona jak nigdy. Można by powiedzieć, że to historia z happy endem, którą aż chce się opowiadać przy herbacie, prawda?
