Było to dawno temu, w małym miasteczku pod Krakowem. Wszyscy dobrze pamiętali tamte czasy, choć niektórzy udawali, że zapomnieli.
– Nie pamiętam, bo to się nigdy nie zdarzyło! powiedział poważnie Rudzki, patrząc na nią szczerymi, starczymi oczami.
Rozmowa jakoś nagle ucichła i każdy poszedł w swoją stronę.
Po co kłamał? myślała Grażyna. Przecież po oczach widać, że kłamie!
– Chcesz, żebym był twoim Kajem? zaproponował jedenastoletni Piotrek Rudzki swojej koleżance z klasy, Grażynie Sokołowskiej, która mu się podobała.
– Jakim Kajem? zdziwiła się dziewczynka.
– No jak? Nie czytałaś bajki? Tam jeszcze Królowa Śniegu go zaczarowała! A Gerda go ratuje!
– Gerda ratuje? To Gerda ratuje Kaję! powiedziała z lekceważeniem Sokołowska. Też mi, Andersen!
– Jaka różnica? Grażyna, Gerda? machnął ręką Rudzki, nie przejmując się szczegółami. Pytam: chcesz, żebym był twoim Kajem?
Dziewczynka nie chciała. Piotrek był chuderlawy, miał odstające uszy i był od niej niższy. Choć takiego może łatwiej by było ratować.
Ona zaś była postawna, wyższa o pół głowy jak by to wyglądało po takim ratowaniu? Wstyd!
Nie mówiąc już o tym, że jej serce było zajęte przez innego przez klasowego lenia, Michała Pudło.
A właśnie, Michał stał niedaleko i z zainteresowaniem przysłuchiwał się tej wymianie zdań.
Grażyna poprawiła kokardę i powiedziała głośno, żeby Michał usłyszał:
– Kaj? Ty nawet na renifera byś się nie nadawał! Więc, Kaj, idź i nie stękaj!
Michał parsknął śmiechem, a Piotrek wystraszony spojrzał w jego stronę i uciekł. Następnego dnia, na oczach całej klasy, nazwał Sokołowską Grażyną-wariacyną mścił się, a jego zemsta była straszna!
No cóż, Sokołowska, czego się spodziewała? Nie każdy mężczyzna zniesie taką zniewagę! A on został odrzucony
Chuderlawy Piotrek miał za to inteligencję, która z nawiązką rekompensowała brak siły fizycznej.
Tyle że wczoraj, dostawszy niespodziewany cios od ukochanej, nie zdążył się zorientować każdy by tak spanikował.
I wtedy roześmiał się nie tylko Pudło, ale cała klasa przezwisko się spodobało! Bo było zabawne! Choć wtedy jeszcze słowa przy
