Ty nie jesteś żoną, jesteś służącą. Przecież nawet nie masz dzieci!
Mamo, Mariola się tutaj wprowadzi. Remontujemy mieszkanie, nie da się tam teraz żyć. Mamy wolny pokój, po co ma siedzieć w kurzu? powiedział mąż Marioli, Tomek.
Wyglądało na to, że Tomek nie miał nic przeciwko, w przeciwieństwie do swojej żony i matki. Mamie Marioli synowa od zawsze była solą w oku.
Muszę pracować, nie mogę tu zostać cicho odpowiedziała Mariola.
Mariola pracowała zdalnie, potrzebowała więc ciszy i spokoju. Tomek był całe dnie poza domem w pracy, więc spędzanie czasu pod jednym dachem z teściową nie należało do najprzyjemniejszych rzeczy. Mariola przywykła do samotności i domowego spokoju, nikt jej nie przeszkadzał aż do teraz.
Patrząc na teściową, Mariola nie umiała wydusić z siebie słowa. Teściowa nie chciała jej w swoim mieszkaniu, ale najwyraźniej nie było innej opcji. Usiadły z Tomkiem do kolacji.
Mariola, zaserwujesz swoją słynną sałatkę? zapytał Tomek z uśmiechem.
Tomku, nie jedz tej chemii, zrobiłam Ci własną, jest zdrowsza zmartwiła się teściowa.
Wyraz twarzy Marioli się zmienił. Tomek był uczulony na ogórki jak mogła o tym nie pamiętać? Gdy był dzieckiem, teściowa nie przejmowała się tym. Twierdziła, że zamiast latać po lekarzach, lepiej dać tabletkę i wszystko samo przejdzie.
On jest uczulony. Dlaczego do swojej sałatki dodałaś ogórki? powiedziała Mariola.
Nie przesadzaj, tylko jeden ogórek, nic się nie stanie mruknęła teściowa.
Tomkowi będzie niedobrze!
Mariola, uspokój się. On nie jest uczulony. Matka zna swoje dziecko lepiej niż żona.
Ale ja jestem jego żoną i dbam o niego!
Ty jesteś tylko służącą, nie żoną. Przecież dzieci nie masz! Jak będziesz miała, wtedy pogadamy.
Mariola z trudem powstrzymała łzy, zerwała się od stołu i zamknęła w pokoju. Teściowa zawsze trafiała w najczulszy punkt. Tomek natychmiast pobiegł, by pocieszyć żonę.
Mariola, przepraszam Cię. Może lepiej pójdę do rodziców albo przeniosę się do biura Nie wytrzymam tu z Twoją mamą.
Daj mi chwilę, pogadam z nią. Zmieni się, zobaczysz.
Tomek, przecież już tyle razy do tego dochodziło. Nie dogadamy się pod jednym dachem.
Postanowili więc wynająć na jakiś czas mieszkanie, żeby nie doprowadzać do kolejnej rodzinnej awantury. Teściowa oczywiście była niezadowolona, ale nie miała wyjścia. A Mariola była szczęśliwa, że ma przy sobie tak wyrozumiałego i kochającego męża.
