Moi znajomi kupują mieszkania i wydają pieniądze na remonty, podczas gdy moja żona roztrwoniła wszystkie nasze oszczędności, próbując powiększyć nasz majątek.
Każdy ma ładną i rozsądną żonę, a ja utknąłem z idiotką.
Ona lubiła się wszędzie chwalić, że po ślubie bez problemu kupimy mieszkanie, bo goście dadzą nam pieniądze, a rodzina pomoże. W rzeczywistości jej rodzice stwierdzili, że skoro to ona wpadła na pomysł poślubienia bezwartościowego agenta nieruchomości w wieku dwudziestu lat i bez żadnych studiów, to sami powinniśmy sobie poradzić z mieszkaniem. Dosłownie śmiali się z naszej sytuacji, a ja musiałem zabrać żonę do moich rodziców.
Mój brat już tam mieszka ze swoją ciężarną dziewczyną i jest naprawdę ciasno. Rodzice dawali nam do zrozumienia, że byłoby dobrze, gdybyśmy się wyprowadzili, choćby na wynajem, ale ja wolałem oszczędzać, żeby kiedyś wziąć kredyt i kupić dom. Żona znała moje plany, mówiła, że bardzo chce się wyprowadzić, a co zrobiła? Kupiła akcje za nasze oszczędności.
Po co? Żeby pomnożyć nasze oszczędności.
Moja mama prawie zemdlała, gdy jej o tym powiedziałem. Mnie serce pęka, bo cena naszych akcji spada i teraz musimy czekać, aż będzie można je sprzedać. Albo trochę stracimy, albo musimy zaryzykować i liczyć na to, że kiedyś wzrosną. I tak, wszyscy znajomi mają już rodziny i mieszkania, a my mamy akcje.
Moja żona płacze i żałuje, że dała się nabrać. Zapłaciła nawet tym ludziom, którzy mieli ją nauczyć, jak i gdzie inwestować. A ja cały czas myślę o rozwodzie. Moja miłość do niej nie jest na tyle silna, skoro nie potrafię pogodzić się z tą sytuacją i ciągle rozmyślam tylko o pieniądzach, które latami odkładałem, a które teraz niemal przepadły.
Jak na to spojrzę z boku, to nasze małżeństwo od początku nie miało sensu, a ta sytuacja tylko potwierdza, że utknąłem w niekończącym się pechu, bo ożeniłem się z głupią dziewczyną.
