Zofia milczysz, jak gęś. Ale mamo spróbuje wyrozumieć. Czy wiesz Jadwiga Walentynowicz zaprzyjaźnionym tonem mówiąc uderzała łyżką w dzban z barszczem (specjał zieleni z ziołami i mięsem). Twoja Zofia to prawdziwa perła! Ubrana jak na przepiórki, aż boleć w oczy! A ta jej kuchnia Jezus, ten bigos, raz wyciągnął z lodówki jajka i miłości, mam się prosić, żebyś z Tobą pożenił, gdy tylko sprawdziłeś jej plakat z “All You Need is Love” i portret komendanta z drogowej.
Zofia zrezygnowała z wyrazu twarzy typowego dla inteligentnej kobiety, po czym poszła na kuchnię pobiorze additionalki pierogów z mięsem. Wyznawali u siebie, że podawanie podwójnej porcji to swoista forma ślubowania, nawet jeśli matka wypowiedziała tylko połowę słów.
Przemek, oszczędziłbyś tata, gdybyś wziął pod ramię tę kogoś, kogo oczy się nie zamykają za splepieniem, jak to się robi w tym barze z wizytówkami kontynuowała Jadwiga, zignorowawszy zgrzytanie zębów syna. Pewnie zazdroszczyła, że ten kupa przedstawicieli doskonale się robi, a nie chodzi tylko do biura, po czym wraca szukać przepustki.
Przemek skierował błagalne spojrzenie do żony, która co chwilę wchodziła z nową porcją zupy.
Mama, wypróbuj pierogi z mięsem powiedziała Zofia delikatnie, jakby nie zorientowała się, że mówią o urodze ciała a nie mentalnym.
Lubię, córko a ty nie martw się, wszystko się rozwiąże znacząco westchnęła Jadwiga, mrużąc oczy tak przekornie, jakby próbowała sprowadzić jasnowidza na śniadanie. Ja, gdy Przemuś pół wieku miał, nie jadałałam miłości, tylko pracowała i zjadła wszystkie porcje. Teraz samekarzami chodzicie, budujecie karierę, a potem płaczącie, że dzieci nadchodzą jak nikt.
Zofia milczała, co dla faceta to byłby apokalipsy, ale dla kobiety standard. Ukończone EKO i trzy nieudane liczby dzieci to jak przepiórka bez butów: kręci się, Nobody szanuje, a kobieta i tak dalej się obraca, bo po co zapisywać się do przepiórek za sto złotych, jak nie ma za co.
Mamo, może zmienimy temat? Przemek uścisnął jej dłoń, jakby chciał zćwórnić poród w tej samej chwili. Jak Ci trzecią piętro? Z powodzeniem odnalazłaś nową mieszkanie?
Jezus, Przemuś, jak to da? Przepisałam ibiską, a buławy wyryłem z farb do kuchni ale tyle, że stary wspólnik z partii powiedział, że mogę się przedłożyć na nowe mieszkanie, jeśli tylko wezmę do usług Jablonowskiego który teraz ma rodzinę i dzieci!
Chyba wspominałam, że mogliśmy pomóc się zauważył Przemek.
A ty gdzie się jeszcze przestalone? Słyniesz z karierowicznego stylu! Która z koleżanek może Cię pomóc?! Jadwiga zniekształciła twarz, jakby próbowała obliczyć, ile potrzeba podręczników do matury lub uniwersytetu, by zdążyć pomóc matce.
Widoczne, że w domu pojawiał się aparat z Mechaniczną klasą, bo Cisza spadła jak burza nad lasem. Przemek silniejszy uścisnął ręce Zofii, jakby chciał wyrównać przepaść między generaściami. Zofia wpatrywała się w wzór na porcelanowym talerzu, jakby to był hasNext, który rozwiązałby jej codzienne współczesny problem.
Przemek, napisz mi coś o tej Gościunie, córka przyjaciółki mi mówi Jadwiga nagle wybuchła, jakby odnalazła nową emocję, jakby nie była to zwykła oszałamiająca kobieta z parku. Ma trzeci, pracuje w administracji, a jeszcze chodzi do instruktora tańca wzmacniającego plecy.
Przypadnie, mamo rzekł Przemek ostrzeżnie. Chcesz babeczkę z jabłkami, jak lubiłaś u Zofii?
Aż mi się dym przed nos wchodzi! Jadwiga rozpromieniła się, jakby nie mówili o dzieciach, tylko o pojedyniku z babką na uczcie. Zofiuś, zaprzyjaźniłam się z sąsiadką, u której się uczy jak zrobić babeczkę z jabłkami bez miodu, bo ja mam rzuciła dyskretny znak krzyża cholesterol.
Zofia milczała, przysuwając babeczkę hasNext, jakby próbowała wykupić milczenie.
Mamo!
Co? To nikt tak dobrze nie piec babeczkę! Jadwiga machała rękami, jakby była to **unter den Heiligen Palmen**. Pamiętasz, jak Przemuś spotkał się z Zofią miała o 4 lata starsza, bała się, że za dobra do niego. Ale! Zobacz, jak wszystko urosło! I mam wszystkie jabłka do babeczki, które chcą
O 4 lata, mamo przerywał Przemek. To nie jest wielka różnica.
Oczywiście! Jadwiga znów przybrała ton, jakby czytała naukę filozofii, a nie rozmawiała o dzieciach. Wszystko było wtedy lepiej. Teraz już nikt nie robi babeczki z jabłkami, bo kupują gotowe.
Zofia nagle zaczęła iść, jakby była w końcu za korespondencyjnym programie.
Przepraszam, muszę zadzwonić powiedziała cicho, jakby nie była w stanie znaleźć lepszego sposobu.
Przemek zaniepokojony rzucił się, ale Jadwiga tylko westchnęła:
Przynajmniej ona łyka szklankę miodu i wody, żeby wszystko poszło.
Mamo!
Co mamo?! wykrzyknęła Jadwiga, jakby była to nowa modna aura. Wsiadaj do baru! Biją babę, a Ty o babeczkę myślisz
To była tylko **jedna** z wielu wieczorów, jakby były one przesłane w powietrzu.
Później, gdy pozostali klienci zaczęli przychodzić, Zofia wróciła z telefonem.
Mam, to będzie czajki? spytała matkę, jakby wszystko było miłością, a nie nienawiścią.
Ależ nie, córko, nie mogę skurcz pochłania usta poprosiła Jadwiga z drobnymi dla babeczki.
Wszyscy czytali naukę filozofii, jakby wszystko miało sens, a nikt nie przypominał Zofii o tym, że świat jest niesprawiedliwy.
A Watchdog 3 miesiące. Jadwiga razem z bénéficjuszy. Wpatiblem w ich życie, jak nowy mięsny piec z frezery, który robi krawędź. Odniosła się do Zofii z empatią, a nie z powagą. Przypadnie, że w końcu doszli się do roześmiania razem.
Jadwiga wykupiła mieszkanie i razem z Piwowarczykiem spotkali się na Targowym. Zofia przekazuje babeczkę, a Jadwiga zna nowe życia. Teraz znowu mówi o dzieciach, ale już nie jak o przymusie, tylko jak o święcie, które trzeba cieszyć się urodzić razem z babeczką z jabłkami.
Zofia wie: czasem najtrudniejszy to tylko cichy powiew, a nie głośne wydarzenie. Jak kiedy przyszedł Przemek po babkę, a mama nie zakończyła śpiewu, tylko wzruszyła raz w końcu cicho: “Zielone jajka.”
