**Dziennik, 12 maja**
Alicja wyleciała na jubileusz teściowej dzień wcześniej niż reszta rodziny. Ledwie usiadła w fotelu samolotu, gdy drgnęła ktoś niespodziewanie zawołał ją po imieniu
Nerwowo kręciła paskiem torebki, stojąc w kolejce do odprawy. Do uroczystości zostało jeszcze dobę, ale Alicja celowo wybrała wcześniejszy lot. Wiedziała, że Marek, jak zwykle, będzie ciągnął do ostatniej chwili i pewnie wyleci dopiero następnego ranka. Minęły trzy lata od rozwodu, a przez cały ten czas udawało im się żyć w jednym mieście, nigdy się nie spotykając. Teraz najmniej chciała naruszyć tę kruchą równowagę.
Miejsce 12A przebiegła wzrokiem po karcie pokładowej. Przy oknie, tak jak lubiła. W samolocie wyjęła książkę nową powieść, którą zaczęła wczoraj i nie mogła się od niej oderwać. Historia o miłości, zdradzie i przebaczeniu. Kiedyś unikała takich tematów, ale czas leczy rany.
Alicja? znajomy głos sprawił, że się wzdrygnęła. No proszę, jakie spotkanie
Powoli podniosła wzrok. Marek stał w przejściu, trzymając walizkę. Wciąż taki samo zadbany, w swojej ulubionej szarej marynarce. Tylko na skroniach pojawiły się siwe włosy, których wcześniej nie zauważyła.
Zawsze się spóźniasz wyrwało jej się zamiast powitania.
A ty zawsze wszystko planujesz z góry uśmiechnął się, wyjmując bilet. No proszę 12B.
Policzki Alicji zapłonęły. Trzy godziny lotu obok człowieka, którego tak skrupulatnie unikała przez te wszystkie lata. Los chyba postanowił zakpić z ich planów.
Mogę z kimś zamienić miejsce zaczął Marek.
Nie trzeba przerwała. Jesteśmy dorosłymi ludźmi.
Skinął głową i usiadł obok. Pachniał tym samym wodami kolońskimi, a ten zapach boleśnie poruszył coś głęboko w jej sercu. Ile razy budziła się, czując go
Jak praca? zapytał po starcie, gdy cisza stała się nie do zniesienia.
Dobrze. Otworzyłam własne studio jogi mówiła spokojnie, choć głos lekko drżał. Ty wciąż w tej samej firmie?
Nie, przeszedłem do konsultingu. Pamiętasz, że zawsze marzyłem?
Oczywiście pamiętała. I to, jak wiele się o to kłócili. Ona bała się zmian, on pragnął nowego. Teraz, po latach, oboje dostali to, czego chcieli. Dlaczego więc serce ściskał taki ból?
Mama będzie się cieszyć, że cię widzi odezwał się Marek po chwili milczenia. Wciąż trzyma tę ceramiczną wazę, którą dałaś jej na poprzedni jubileusz.
Danuta Janina zawsze była zawahała się, szukając słów, dla mnie bardzo dobra.
Nawet po rozwodzie mówiła, że byłaś najlepszą synową, o jakiej mogła marzyć.
Alicja poczuła, jak łzy napływają do oczu. Szybko sięgnęła po książkę, ukrywając wzruszenie.
Co czytasz? Marek spojrzał na okładkę.
Czas przebaczać odpowiedziała, i oboje zamilkli, uświadamiając sobie ironię tytułu.
Resztę lotu spędzili w milczeniu, ale teraz było ono inne nie napięte jak struna, lecz prawie przytulne, jak kiedyś. Gdy samolot wylądował w Poznaniu, Marek pomógł jej zdjąć torbę z półki bagażowej.
Może weźmiemy jedno taxi? zaproponował. Jedziemy w tę samą stronę.
Alicja zawahała się. Trzy lata temu rozstali się, pewni, że nigdy więcej nie będą obok siebie. A jednak świat się nie zawalił.
Dobrze skinęła. Tylko ja będę pilnować nawigacji, bo ty zawsze się z nią kłócisz.
Marek się zaśmiał, a ten znajomy dźwięk wywołał drżenie w jej sercu. Może czasem trzeba puścić przeszłość, by teraźniejszość stała się jaśniejsza?
**Lekcja na dziś:** Czasem los daje nam drugą szansę tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy. Wystarczy odrobina odwagi, by ją przyjąć.
