Jesteś starszym bratem, więc musisz pomóc swojej młodszej siostrze. Masz dwa mieszkania, jedno oddasz swojej siostrze!
Wszystko zaczęło się na urodzinach mojej szwagierki tej wiecznie niezadowolonej Aliny. Przyjechali wszyscy krewni, nawet ci, których zwykle widuje się tylko na pogrzebach i weselach. Od babci Zosi, która narzekała na kolana, po ciocię Krystynę, która zawsze wtrąca się do wszystkiego. Oczywiście, był też jubilatka. Każdy podchodził, składał życzenia Markowi, mojemu mężowi, gratulował hojności, a ja zastanawiałam się, czy coś mnie ominęło.
Siedzimy przy stole, patrzymy z Markiem na skromną kopertę z pięcioma stówkami, co jak na rodzinny budżet i okoliczności wydawało się całkiem okej może nie szokujące, ale na pewno bardziej eleganckie niż para skarpetek. Nagle zagadkę rozwiązała moja teściowa, pani Jolanta, z niezawodnym uśmiechem ekspertki od zarządzania cudzymi majątkami.
Marku, słuchaj, twoja siostra Alinka ma dziś urodziny! Jest jeszcze sama, chłopa żadnego nie ma, więc jako starszy brat musisz jej pomóc, zadbać o nią. Przecież masz dwa mieszkania, drugie dasz Alince oznajmiła, jakby właśnie rozwiązała problem mieszkaniowy w całej Polsce.
Rodzina wybuchła brawami, a ja miałam wrażenie, że zaraz wywinę orła na krześle ze zdziwienia. Ale na tym się nie skończyło.
Braciszku, może być to nowe, w nowym bloku! Kiedy mogę wprowadzić się? Alina już zaczęła robić plany, jakby właśnie wygrała w totka.
No więc, wyjaśnię. My z Markiem faktycznie mamy dwa mieszkania jedno dostałam po babci Reni, zrobiliśmy tam lekki remont, teraz wynajmujemy i spłacamy kredyt za nasze mieszkanie w nowoczesnym osiedlu. Ale Marek nie ma żadnych praw do mieszkania po mojej babci, zawsze planowałam przekazać je naszej córce, a nie szwagierce z wiecznym fochem.
No słodka, zapomnij! To wynajmowane jest moje, a w tym, o którym śnisz, sami mieszkamy odparłam stanowczo.
Dziecko, mylisz się! wtrąciła się teściowa Jesteś żoną mojego syna, a majątek jest wspólny i Marek powinien wszystko ogarniać.
Pomagajcie sobie ile chcecie, ale bez mojej własności! rzuciłam w stronę męża Marku, masz może coś do powiedzenia?
Marek wydukał: Kochanie, zarobimy więcej, kupimy kolejne mieszkanie i to oddamy Alinie. Dziś są jej urodziny…
Spojrzałam na niego jak na podręcznik od algebry nie bardzo wiadomo, o co chodzi. Serio? Jak będzie taka potrzeba, możesz oddać jej nawet pół szafy z naszego mieszkania ale dopiero po rozwodzie!
Nie wstyd ci mówić tak do męża! Chcesz rozwodu, to będziesz go miała! oburzyła się Jolanta. Synu, pakuj walizki i wracaj do matki. A ty, jesteś wstrętna i chytra! dodała, z dumą godną sołtysa na zebraniu.
Wyszłam z tego domowego cyrku, bo naprawdę nie zamierzam siedzieć tam, gdzie każdy uważa, że może rządzić moim życiem i nieruchomościami. No, może następnym razem zorganizują licytację, kto dostanie rodzinny ekspres do kawy.
