Ta historia wydarzyła się dawno temu, zaraz po moim ślubie z mężem, kiedy dopiero zaczynaliśmy wspólne życie.
Już na początku zauważyłam coś dziwnego, choć wtedy nie zwróciłam na to większej uwagi. Nie było to związane z moim mężem on był i jest dla mnie wzorem człowieka lecz z jego matką, moją teściową.
Wszystko zaczęło się na naszym weselu. Siedziała tam z miną jakby była na pogrzebie, nie na uroczystości, a po wszystkim zachowywała się dość osobliwie. Byliśmy młodzi, własnego mieszkania nie mieliśmy, więc tymczasowo zamieszkaliśmy u niej w Warszawie.
Gdy tylko przekroczyłam jej próg, okazała niesamowicie serdeczną szczerość, aż sądziłam, że naprawdę cieszy się z naszej miłości i jej ponury wyraz twarzy na weselu wynikał z jakiegoś złego samopoczucia. Jednak podparcie szczerego uśmiechu kryło w sobie ukrytą złośliwość połączoną z przekomarzaniem. Dodatkowo dyskretnie robiła mi drobne uwagi.
Na przykład zdarzało się, że nocą wstawała i zmywała naczynia, które ja myłam wieczorem. Pewnego razu złapałam ją na tym, a ona z niewinną miną powiedziała, że są brudne. Wtedy pomyślałam sobie: Czyżby uważała, że źle myję naczynia? i już na zawsze zaczęłam wątpić w jej życzliwość.
Przez długi czas interpretowałam jej drobne przytyki jako matczyne rady i nawet dzieliłam się z nią najintymniejszymi sprawami, jak czasem jakieś nieporozumienia z mężem.
Zdarzyło się, że znajoma, która pracowała jako kierowca w miejscu pracy teściowej, zaczęła słyszeć plotki o naszej rodzinie, że Michał mój mąż to biedak, a ja jestem ta zła, która go zdradza i tylko czeka, żeby przejąć mieszkanie teściowej. Typowe rodzinne gierki.
Wtedy dotarło do mnie, że teściowa stała się moim ukrytym wrogiem.
Z natury była obdarzona nieludzką wręcz potrzebą czystości jej dom lśnił jak sala zabiegowa. Wymagała tego samego od nas. Staraliśmy się z Michałem bardzo, ale nigdy nie byliśmy w stanie do końca spełnić jej wymagań.
Pewnego razu, gdy wyjechała na dwutygodniową delegację do Krakowa, kazała nam trzymać mieszkanie w idealnym porządku. Sam kurz na dywanie albo włosy w łazience mogły ją doprowadzić do szału, nie wspominając już o nieumytych filiżankach. Dlatego kiedy była w pobliżu, robiliśmy wszystko, by zachować ład i czystość.
Na czas jej wyjazdu planowaliśmy zrobić sobie przerwę od jej rygoru i sprzątnąć dokładnie tuż przed jej powrotem. Ona, znając nasze zamiary, podała nam fałszywą datę powrotu i chciała pojawić się wtedy, gdy nikt nie przewidywał sprzątania. Co więcej, przyjechała w towarzystwie koleżanek, by mnie skompromitować właśnie przed nimi.
Jednak zaprzyjaźniony kierowca zdradził mi jej podstępny plan, co mnie rozgniewało. Postanowiłam przygotować się jak nigdy. Wszystko wysprzątałam do połysku i czekałam.
Teściowa pojawiła się z całą gromadką koleżanek i roześmianym kierowcą. Po cichu przekręciła klucz w zamku i jak orszak weszli do środka.
Jakże była zaskoczona, gdy zobaczyła mieszkanie czystsze niż kiedykolwiek, spełniające jej wyśrubowane standardy. Jej koleżanki patrzyły na nią z niedowierzaniem, szeptały coś między sobą, a ja spokojnie wyszłam z kuchni, odstawiając odkurzacz i z uśmiechem powiedziałam:
Skąd tu taki czysty dywan?
Teściowa była zdruzgotana. Zaciskała zęby i wypatrywała najdrobniejszego błędu, a ja w myślach powtarzałam: Nic nie znajdziesz, nic! i z dumą obserwowałam jej frustrację.
Stała się wówczas pośmiewiskiem w pracy, nikt nie słuchał jej plotek i wielu zaczęło się opowiadać po mojej stronie. Bardzo ucierpiało jej poczucie własnej wartości, a choć minęło już siedemnaście lat, sądzę, że nadal to pamięta.
