Filip i Zuzanna zdawali się żyć razem spokojnie, lecz między nimi pojawiła się nierealna przepaść finansowa. Filip wydawał nieprzerwanie pieniądze na siebie, kupując wyłącznie dresy z Adidasa i odwiedzając fryzjera na ulicy Marszałkowskiej, kiedy Zuzanna oszczędzała skrupulatnie, sama podcinając sobie włosy nad oceną, używając starej grzebieni. Wnosiła znaczący wkład do domowego budżetu, lecz Filip nie potrafił dostrzec jej wysiłków.
Któregoś wieczoru, Zuzanna poprosiła Filipa, by podwiózł ją do matki, żeby przekazać jej telewizor. Gdy czekał w łazience, Filip usłyszał przez cienką ścianę rozmowę między swoją żoną i jej matką, z której wynikało, że Zuzanna, bez słowa, kupiła mieszkanie w centrum Warszawy. Odkrycie to uderzyło w niego jak zimny deszcz domagał się wyjaśnień, choć czas w snach płynął zupełnie inaczej.
Zuzanna zapewniła, że pożyczyła złotówki od kuzyna, lecz Filip czuł, że coś tu się nie zgadza. Zmierzył się z tym kuzynem podczas wspólnego jedzenia pączków, a ten tylko zaśmiał się rubasznie, sugerując, by Filip pytał żonę o wszystko, co go dręczy. Gdy Filip ponownie zapytał Zuzannę, tym razem usłyszał, że pieniądze były od siostry. Rozczarowanie Filipowi wisiało na ramionach niczym stara kurtka wręczył ultimatum: albo zwróci mu połowę wartości mieszkania, albo rozwiódł się.
Zuzanna bez mrugnięcia zgodziła się na rozwód i rozeszli się. Teraz mieszka z matką w dwupokojowym mieszkaniu, które trzyma w dłoni jak surrealistyczny talizman. Ta historia, mglista jak sen o zapachu maku, pokazuje, że między nimi zabrakło rozmów i zaufania przez co ich związek rozpadł się jak stary cegłowy mur we śnie.
