Faza Przemiany
Viorica wracała do domu wyczerpana i osamotniona. W jednej ręce trzymała torbę, w drugiej worek z zakupami zrobionymi po drodze. Nogi drżały. Marzyła, by od razu usiąść na podłodze i nie robić nic więcej. Jednak w domu czekał Ionuț jej syn, jedyny sens jej życia. Gdyby go nie było, dawno już zakończyłaby bezcelowe istnienie.
Niektórzy ludzie rodzą się z srebrną łyżką w buzi, wszystko przychodzi im lekko i szczęśliwie. Inni, jak Viorica, zdają się być przeznaczeni na niekończące się cierpienie. W dziesiątej klasie, na urodzinach koleżanki, poznała chłopaka dwie lata starszego od siebie. Wydawał się dorosły, silny, bez zahamowań. Zakochała się w nim i utraciła rozum.
Viorica nie była piękna, lecz urocza i atrakcyjna, jak wszystkie dziewczyny w jej wieku. Miała szare oczy, proste kasztanowe włosy, ładnie wymodelowane usta i smukłą sylwetkę z krągłościami we właściwych miejscach.
W styczniu jej matka została przyjęta do szpitala z zapaleniem płuc. Mieszkanie pozostało do dyspozycji Vioricy i jej ukochanego. Wtedy wydarzyło się to, co zdarza się nieśmiałym dziewczynom w siedemnastym roku życia uległa obietnicom i słodkim słowom zakochanych.
Kiedy Viorica odkryła, że jest w ciąży, pobiegła natychmiast do chłopaka.
Co to ma mnie do rzeczy? Jaki mogę być ojciec? Patrz na mnie. Szukaj sobie innego głupca rzekł i zniknął z jej życia tak szybko, jak się pojawił.
Co zrobić? Z kim się podzielić troską? Czas mijał, a Viorica nie potrafiła powiedzieć o tym matce.
Nadeszła wiosna pora na lekkie, ładne ubrania. Viorica stała przed lustrem, próbując dopasować spodnie do rosnącego brzucha. Bluzka już nie zakrywała piersi.
Trochę przybrałaś na wadze, usłyszała głos matki z tyłu. Viorica zaskoczona podskoczyła. Zobaczmy Matka odwróciła się, westchnęła i położyła prawą rękę na szyi.
Od kogo? Ile masz lat? Czemu milczałaś? zaczęła pytać.
Matka krzyczała, upokarzała ją i podbiegła do Vioricy, która płakała rykiem, trzymając ręcznik. Po chwili siedziały razem na kanapie, przytulone i płaczące. Ciąża była już za późna na przerwanie.
Viorica zdała maturę, ale nie dostała się na studia. Pod koniec września urodziła przystojnego chłopca, w którego rysach widać było cechy jej lekkomyślnego, nieodpowiedzialnego kochanka.
Gdy chłopiec dorósł, matka pomogła mu znaleźć pracę przy administracji budynku. Praca nie spodobała się Vioricy. Klienci ciągle narzekali, żądali czegokolwiek, grozili. Było jej ciężko nadążać. Dodatkowo wieczorami sprzątała biura i korytarze pełne śladów obuwia. Syn rósł, trzeba było go ubierać i płacić przedszkole.
Ionuț był spokojnym chłopcem, który nie sprawiał problemów matce ani babci. Viorica poświęcała wszystko, by nie brakowało mu miłości, opieki i zabawek.
Gdy rozpoczął szkołę, matka poważnie zachorowała i zmarła po ponad ośmiu miesiącach. Viorica podjęła jeszcze jedną pracę sprzątanie w pobliskim biurze. Mycie podłóg nie było trudne, lecz musiała także myć okna po remontach w nowym lokalu. Wracała do domu wyczerpana.
Następnie syn wszedł w okres dojrzewania. Stał się uparty i zamknięty w sobie. Nie odpowiadał na pytania o szkołę, był rozzłoszczony. Viorica zdała sobie sprawę, że musi go obserwować, by nie wpadł w tarapaty. Lecz wracała późno, ledwo mając siłę na prostą kolację i pytanie, jak minął dzień w szkole.
Ostatnio Viorica zauważyła na twarzy Ionuța zadrapania, a na ramionach siniaki. Twierdził, że upadł na lekcji wf, potknął się
Pewnego dnia zobaczyła go z dziewczyną. Wydawało się to w porządku, ale dziewczyna wyglądała dziwnie: nosiła czarną bluzę za duży o kilka rozmiarów, szerokie spodnie, włosy pomalowane na czerwono i kolczyk w nosie. Może była dobrą dziewczyną, może po prostu podążała za modą. Nie wszystkie dziewczyny tak się ubierały.
Viorica próbowała porozmawiać z synem, ale on zmrużył brwi, zamknął się w swoim pokoju. Co zrobić? Pomyślała, że musi przejść przez jego pierwszą miłość jak przez chorobę. Zakazy i skandale nic nie rozwiążą. Serce jednak krwawiło. Cały dzień spędzała sama w domu, obawiając się powtórzenia własnych błędów lub czegoś gorszego.
Wracając z pracy, znużona, próbowała dostrzec wśród młodych liści światło w oknach mieszkania. Ciemne okna nie pozostawiały wątpliwości Ionuț nie był w domu.
Viorica wspinała się ciężko po schodach, patrząc w dół i kręcąc głową niczym wóz ciągnięty przez konia. Rączka woreka dręczyła jej palce, jakby chciała go wyrzucić. Ledwie oparła się o ścianę, gdy obok niej pojawił się Dan, przyjaciel Ionuța, przypominający wietrzyk.
Dan?! zawołała. Co tak pędzisz?
Chłopak przebiegł jeszcze kilka kroków, po czym się zatrzymał. Z wahaniem, skacząc dwa stopnie, wrócił do niej.
Ciociu Viorico Dan wziął oddech. Myślałem, że Ionuț nie ma w domu. Więc musi być z kimś
Powiedz, co się stało! Gdzie jest Ionuț? Z kim?! dopytywała zaniepokojona Viorica.
Słyszałem, że Tania, przyjaciółka Ionuța, namówiła go i kilku chłopaków do skoku z dachu nowego bloku, żeby udowodnić swoją miłość i nagrać to na internet przyspieszył Dan ale wydaje mi się, że go zobaczyłem z nimi. Spróbuję go zatrzymać. po czym pobiegł po schodach, zostawiając Vioricę z sercem pełnym strachu, ale i nadzieją, że młodzi znajdą w sobie siłę, by chronić się nawzajem i zrozumieją, że prawdziwa miłość nie wymaga szalonych poświęceń, a jedynie zrozumienia i cierpliwości.
Faza Przemiany: Odmieniamy Nasze Życie!