Dziewczynka powiedziała policji, że widziała mężczyznę w masce pod swoim łóżkiem: nikt jej nie wierzył, dopóki nie sprawdzono nagrań z monitoringu

Był zwykły wieczór. Uliczne latarnie w Krakowie rozświetlały miasto miękkim światłem, a ludzie spieszyli się w swoich sprawach: ktoś wyprowadzał psa na spacer, ktoś wracał z pracy, a inni stali pod sklepem, plotkując. Policyjny patrol, biały SUV z niebieskim pasem, wolno sunął wzdłuż chodnika. W środku siedzieli dwójka funkcjonariuszy komisarz Nowak i aspirant Kowalska.
Spokój jak w kościele przed nieszporami ziewnął Nowak, spoglądając przez okno.
To tylko cisza przed burzą odparła Kowalska z lekkim uśmiechem.
Nie zdążyła dokończyć, gdy z jednego z bloków wybiegła mała dziewczynka może z pięć lat, nie więcej. Jasne włosy, piżama w króliczki, boso. Na twarzy malował się czysty strach.
Biegła prosto na radiowóz. Nowak natychmiast zahamował, a oboje wyskoczyli z auta.
Hej, wszystko w porządku? Kowalska przykucnęła przed dziewczynką.
Panowie panowie są z policji, tak? Dziewczynka łapała powietrze, jakby przed chwilą uciekła przed wilkiem.
Tak, kotku. Co się stało?
Pod moim łóżkiem jest tam człowiek. W masce. Widziałam.
Gdzie twoja mama? zmarszczył brwi Nowak.
W łazience. Krzyczałam do niej, ale powiedziała, żebym jej nie straszyła.
Policjanci wymienili spojrzenia. Wyglądało to na dziecięcą fantazję, ale w oczach dziewczynki czaił się prawdziwy lęk.
Jak wyglądał? delikatnie spytała Kowalska.
Czarny strój. Taka maska jak u ninja. Obudziłam się i widziałam, jak się czołga pod łóżkiem. Myślał, że śpię
I uciekłaś? dopytał Nowak.
Tak. Od razu. Schowałam się w szafie, ale potem zobaczyłam przez okno wasz samochód
Dobrze Kowalska skinęła głową. Sprawdzimy. Lepiej dmuchać na zimne.
Mieszkanie było na trzecim piętrze. Matka dziewczynki zmieszana kobieta w szlafroku zapewniała, że nic nie słyszała i myślała, że córka po prostu boi się ciemności.
Ostatnio często mówi, że coś się chowa w kącie tłumaczyła się. Ma bujną wyobraźnię.
Funkcjonariusze przeszukali pokój z latarkami. Pod łóżkiem było pusto.
Może uciekł szepnęła dziewczynka, stojąc w drzwiach. Ale naprawdę go widziałam! Słowo!
Nowak już chciał rzucić żartem, ale Kowalska powstrzymała go gestem.
Zaczekaj. Sprawdźmy kamery. Ta mała ma zbyt pewne spojrzenie. Takiego strachu się nie udaje.
To, co zobaczyli na nagraniach, wprawiło wszystkich w osłupienie.
Monitoring okoliczny zamienił sprawę w prawdziwy dreszczowiec. Właśnie wtedy, gdy dziewczynka wybiegała na ulicę, w sąsiednim bloku doszło do włamania. Dwóch mężczyzn w czarnych ubraniach wybiegło z klatki schodowej z torbami w rękach.
Na kolejnej kamerze widać było, jak jeden z nich, zauważywszy radiowóz, nagle skręcił za róg, a potem wspiął się po rynnie i wślizgnął przez uchylone okno do mieszkania na trzecim piętrze dokładnie tam, gdzie mieszkała dziewczynka.
O, kurczę wycedziła Kowalska. To było dosłownie minutę przed tym, jak ona do nas wybiegła.
Na następnym ujęciu widać, jak mężczyzna wyskakuje z okna po przeciwnej stronie budynku i znika między blokami.
Złapali go już następnego dnia jego wspólnik wpadł w nocy i wsypał go, żeby złapać niższy wyrok.