Drugi dziecko to nie żona To pomoc domowa, kucharka Nie rozpraszajcie się.
Wśród znajomych porozmawiano o Bogny o jej mężu.
Nie żona? Kucharka? Co to za zwrot akcji! krzyknęła, a głos jej podrygł.
Przy stoliku przy kawiarni przy Krakowskim Przedmieściu przybyli przyjaciele, by odpocząć po całym dniu. Mężczyźni odwrócili się, by zobaczyć, kto przerwał ich pogawędki. Stali tam jak ministrowie na naradzie, każdy z nich miał w sobie powagę, której nie znała ich żona.
Seweryn, przewracając krzesło, podskoczył i rzucił się w stronę Bogny, chcąc ukryć ją przed wzrokiem towarzyszy. Jego rozmówcy wymienili zdziwione spojrzenia. Przechodził szept: Czemu on tak pośpiesznie podchodzi do pomocy domowej? wszyscy rzucili się w niejasny uśmiech.
Jedyny, kto pozostał obojętny, był wysoki mężczyzna w ostatnim krześle przy oknie.
Pomoc domowa? zamknęła drzwi, a Bogna odnalazła głos. Kucharka?
Nie masz w sobie nic solidnego w tych podniszczonych dżinsach, żebyś mogła być żoną, wymamrotał Seweryn, jakby mógł to wymówić wyłącznie do siebie. Wśród nas siedzą poważni mężczyźni.
Normalne dżinsy.
Nici przy szwach wystają, ale nie rzucają się w oczy.
Normalne dla pracującej klaczy, a żona sukcesu nie może chodzić, jakby zbierała jałmużnę!
Sukcesu? Czyżbyś im się nawinął jakieś makaronowe kłody? Skąd je wziąłeś?
Dziś poszedłem do bilardu przy Marszałkowskiej, pokonałem pięciu graczy i po chwili zaproponowali mi kieliszek mocnego. Zapytałem o inwestycję. Mówią, że mogą sfinansować mój projekt salonu samochodowego! To inwestorzy!
Twoi inwestorzy grają w domino przy garażach.
Dziś Bogna zauważyła, że mąż postrzega ją jak obsługę. Nie jest kucharką, ale utrzymuje ich rodzinę. Finansowa pomoc. Przyniosła gotówkę i zniknęła pod listwą przypodłogową.
Jeśli nie wierzysz w męża, po co się denerwować, że on nie wierzy w siebie i nie pracuje? Jak tu budować karierę, kiedy własna żona nie pozwala ci nic zrobić?
Dziś umówili się, że Seweryn odwiezie jej garnitury do pralni chemicznej. Bogna zawsze ubiera się klasycznie w garniturze na ważne spotkania, a w codzienności w podniszczonych dżinsach.
Odwieźesz garnitury?
Nie! Kiedy miałam? Próbowałam przyciągnąć inwestorów
Gdzie? W bilardzie?
Co, nie można już odpocząć?
Gdy ja przejmuję wszystkie finanse, ty zajmujesz się domem.
Ale ja potrzebuję czasu na hobby i samorealizację.
Masz jej pod dostatkiem! Na dom nie masz czasu. Płacę za sprzątanie, jem gdzie popadnie, a wieczorem zamawiasz sushi lub pizzę! Gdzie jest ten domowy żywot, o którym marzyłeś, kiedy wprowadziłeś się do domu? W bilardzie grałeś od świtu do zmierzchu!
Zmniejsz hałas, kochanie, przycisnął jej rękę do ust. Jak inwestorzy mnie usłyszą, nie zobaczymy zyskownego biznesu.
Nie zobaczymy go wcale, bo jutro się obudzą i nie będą pamiętać, jak cię nazywać.
Bogna zazdrościła koleżankom, które przychodzą do pracy, by wyrwać się z monotonnym życiem gospodyni domowej, mając własne pieniądze. One nie pracują po nocach, nie zabierają raportów do domu, nie mierzą się z trzecią nocą nieprzespanymi i liczą wykresy. Teraz ich firma zwalnia, a one nie tracą spokoju ich mężowie zarabiają tyle samo, co one, więc utrata pracy nie jest straszna.
Bogna uciekła przed zwolnieniami jak od ognia. Pracowała ciężej, energiczniej, wydajniej niż ktokolwiek. To jednak nie przyniosło ulgi.
Seweryn pociął wargi, mówiąc: Ty, żono, nie wiesz negocjacji, więc leż przy nowych znajomych i śmiej się z nieudanej kucharki, co nie odebrała twoich garniturów z pralni.
Bogna nie wtrąciła się. Gdyby się wtrąciła, Seweryn mógłby znowu wspomnieć o rozwodzie. A oni właśnie rozważali dziecko
Mieszkanie Bogny i Seweryna znajdowało się w nowoczesnym bloku przy ulicy Młynarskiej. Trzy mieszkania dzielił wiatrołap, nie jak w starych panelowcach, lecz wielka przestrzeń z fotelami dla gości i balkonem przylegającym. Bogna wyszła na wspólny balkon.
Miałem też żonę, rozległ się głos zza pleców.
Bogna wydała z siebie przeraźliwy krzyk! Seweryn i jego goście w swoim hałasie nie usłyszeli jej, więc nikt nie podszedł.
Wysoki inwestor, który nie uśmiechał się przy dwuznaczności sytuacji z pomocą domową, wzniósł się nad nią.
Panie, widzę, że słyszy pan głosy? I więc sądzi pan, że prowadzimy ożywioną dyskusję? zapytała Bogna, wściekła na jego bezczelność. Co to za uwaga o żonie, skoro nie rozmawialiśmy?
Mężczyzna nie zadrżał.
Miałem też żonę.
Co się stało?
Była gospodynią domową, nie pracowała, nie mieliśmy dzieci, zamawiałem sprzątanie dla niej. Różnica? Spotykała mnie z radością.
Nie jestem gospodynią.
Nie o to chodzi. O tego, którego nazwałeś mężem. W mojej rodzinie dobrze mi szło, zarabiałem, a żona zajmowała się domem i hobby. Nigdy jej nie krytykowałem. Byłem w siódmym niebie, bo mogłem jej zapewnić życie, w którym nie musiała myśleć o chlebie. Gdyby jednak nazwała mnie sługą, stałaby się moją byłą żoną nie na papierze, lecz w sercu. Można wybaczyć wiele, ale nie lekceważenie od osoby, za którą oddałbyś życie. A ona mnie kochała.
Co więc rozdzieliło was, jeśli tak kochaliście się?
Barman w bilardzie, gdzie się spotkaliśmy, trochę się upił, a potem Nie rozumiesz, że trzeba przejść cudzą drogę, by pojąć jej ból? wymamrotał słabo.
To nie miałoby być powodem rozwodu. Myśląc o dziecku, Bogna zawsze marzyła o potomku Kogo jeszcze znajdzie na roli ojca w swoich 37 latach?
Rak. On nas rozdzielił.
Przepraszam
Wszystko w porządku, Tato. Nie pozwól, by ktoś cię nie szanował, nawet mężowi. Gdzie nie ma szacunku, nie ma miłości.
Specjalista od psychologii rodzinnej.
Nie, jestem programistą.
Co wtedy straciłeś w tej wesołej kompani inwestorów i tym, co próbuje wyłudzić od nich pieniądze?
Nie jestem biedny, mogę sam coś zainwestować, ale przesiadłem się z nimi na bok. Dom jest pusty, beznadziejny. Kiedy nie pracuję, po prostu wędruję. Przepraszam, gdybym wiedział, że przyjdziesz i będziemy cię ograniczać, nie wyszedłbym tutaj. Nie żałuję, że cię spotkałem jesteś czarująca.
A pan się nie przedstawił.
Ja, Janusz, jednym ruchem dłoni uciszyłem tę hałaśliwą kompanię i rozesłałem wszystkich do domów.
Bogna miała rację. Rano, kiedy Seweyr zadzwonił do swoich nowych przyjaciółinwestorów, nie pamiętali już, jak się nazywa, ani co piły wczoraj.
Nie było cienia smutku. Seweryn jedynie udawał marzenia o biznesie. Nic nie potrzebował. Pracować na kogoś innego nie było w jego planie. Był przedsiębiorcą, lecz tworzył jedynie pozory.
Nie odpowiedzieli, nie odpowiedzieli. Po mnie jeszcze będą się gonić.
Seweryn, a co z moim urlopem macierzyńskim?
Co?
Jeśli pójdę na macierzyński, na czym będę żyła?
Ale to tylko miesiąc przed porodem i trzy po. Potem niania się wyrobi.
Właściwie powiedziałeś dobrze, kiedy zaproponowałem, że albo utrzymam rodzinę, albo zajmę się dzieckiem.
Powiedziałem dobrze, nie obiecuję. Gdzie wezmę dziecko? Nie jestem nianią. Ty jesteś matką. Rozważ to.
Czy więc znajdziesz pracę?
Zobaczymy
Masz jakieś odpowiedzi, poza zobaczymy?
Bogna! Zrujnowałaś mi poranek! Nie obciążaj mnie tym dzieckiem. Będzie. Wszystko będzie. Jutro zaczniemy działać.
I tak postępowali.
Bogna była w ciąży. Planowała po urlopie macierzyńskim zatrudnić nianię i pracować w pół etatu, lecz okazało się, że już przed urlopem nikt w jej firmie już na nią nie czeka.
Bogno, firma zbankrutuje! powiedziała Anna.
Co to znaczy?
Za miesiąc zostaniemy bez pracy.
Ale ja jestem w ciąży Nie można zwolnić ciężarnych.
Jeśli firma upadnie, jak zostaniesz?
Bogna popadła w apatię. Nic nie jadła, nie chciała nikogo widzieć, ale nagle pojawiła się iskra nadziei: może jej mąż wreszcie stanie się prawdziwym mężczyzną w domu.
Seweryn spojrzał sceptycznie:
Gdybym wrócił do pracy, to byłyby to jedynie śmieszne pieniądze, nie tak jak twoje. Mam przerwę w stażu, straciłem umiejętności, wykształcenie się rozkłada. Nie mogę wziąć takiej odpowiedzialności.
Potrzebuję czasu na znalezienie pracy, a go już nie ma Jeszcze dwa miesiące, a brzuch będzie widoczny.
Ile tygodni?
Dziesięć.
Dziesięć, rozumiem. Wciąż jeszcze możemy.
Co to znaczy?
Na kołowrotku! Nie musisz rodzić. Dzwoniłem do mamy, była w panice z twojej beztroski. Nie możesz iść na urlop, gdy masz tyle obowiązków. Musisz się utrzymać. Nie mogę teraz pracować. Rodzice czekają, aż postawimy płot i zapłacimy. Nie dostaniemy pięknych oczu za nic. Mama mówi, że nie ma mowy o dziecku. Nie wiesz, że nie pójdę na urlop, zostanę bezrobotna. Nie, nie, nie, kochanie. Ten numer nie przejdzie.
Ale mówiłeś, że powinniśmy zostać rodzicami.
Boś mi w głowie zamówiłaś to dziecko. A jak przyjdzie na świat, weźmie całą kołdrę. Czy mam stać się biedakiem, bo wszystkie ostatnie pieniądze pójdą na dziecko? To za ciężkie obciążenie. Bądź rozsądna i pośpiesz się. Musimy zdążyć, bo inaczej przyjdą kłopoty.
Bogna ruszyła po rzeczy do pracy. Kierowniczka, która przekazała jej wieść o bankructwie, też pakowała się do wyjazdu.
I on cię zwolnił?
Tak.
Co mówi?
Że nie damy rady.
Nie damy? Czy nie dasz radę dwóm dzieciom?
Nie wiem, co z pracą, muszę szybko się zatrudnić, żeby choćby dostawać zasiłek macierzyński albo zrobić, jak Seweryn chce. Jeśli zdecyduję się urodzić, on mnie zostawi. Zna go. Złoży pozew o rozwód! Albo nie rozwiedzie się, ale odejdzie. Jak żyć bez pracy i dziecka bez męża?
Bez męża, który nie zarabia? Twoja logika się rozjechała. Z dzieckiem będziesz żyła na zasiłku. Z mężem, który nie pracuje, będzie łatwiej, czy nie?
On teraz nie pracuje, a jeśli
Światła przygasły. Bogna była w ciąży i zwolniona, a Seweryn wciąż nie podjął pracy. Musi biegać po rozmowach kwalifikacyjnych! Nie może kłamać o ciąży, jeśli o nią zapytają, ale jeśli nie zapytają
Z determinacją przeszła do domu, wysłała CV i czekała, co dostanie
Cześć, gospodynie! zażartował wysoki mężczyzna, jakby był jej sąsiadem.
Nie jestem gospodynią.
A Seweryn twierdził coś innego. Teraz jesteś bezrobotna.
Byłeś u nas w mieszkaniu?
Nie dotarłem. Wspiąłem się na klatkę i natknąłem się na Seweryna na tarasie, gdy wyciągał swoje rzeczy. Wygląda na to, że się rozwodzi.
Rozumiem. Seweryn uciekł z tonącego statku.
Zdeterminowana, Bogna powiedziała:
Bezrobotna i porzucona.
Mogę cię zapewnić pracą, jeśli chcesz.
Seweryn nie powiedział, że jestem w ciąży?
Powiedział. Najpierw panika, potem sam. Jak to wpłynie na twoje umiejętności? Słyszałem, że pracujesz bez wytchnienia. Myślę, że pasujesz do jednego spokojnego stanowiska. Zaoferuję ci słowo, dodał Bogna, ja też marzyłem o dziecku. Moja żona nie wydała go Nie mogłem nic dla niej zrobić. Dlaczego nie mogę zrobić tego dla cW końcu Janusz, zrozumiałszy, że jedynym prawdziwym sukcesem jest wspólne życie z Bogną i ich dziećmi, położył rękę na jej ramieniu i obiecał, że nigdy więcej nie pozwoli, by ich marzenia rozpadły się w cieniu rozczarowań.
