Znowu zmywałem naczynia. Już trzeci dzień stoją w zlewie. Nie została nawet jedna czysta filiżanka. Czekałem, czekałem… Co robić? Wróciłem z pracy głodny, zły, zmęczony. I zamiast coś zjeść, muszę najpierw wszystko umyć, bo nie mam na czym podać kolacji.
A jedzenia też praktycznie nie ma. Włączyłem tylko czajnik i postawiłem garnek z wodą na kuchence. Może chociaż ugotuję parówki. Albo po prostu je wrzucę do wrzątku. Jestem naprawdę głodny. Nigdy nie sądziłem, że życie będzie tak wyglądać… Pamiętam jeszcze ten wyborny żurek od Marzeny. Ach, gdyby teraz była taka zupa…
I te jej drożdżówki! I ptysie z różnymi nadzieniami. Żeberka, jej popisowe danie. No i jaki porządek, jaka czystość panowała w domu! Po powrocie z pracy wszystko lśniło. Pachniało świeżością. A teraz…
Jak mogłem tego nie zauważyć? Wydawało mi się wtedy, że Marzena nie żyje dla niczego więcej niż prania i gotowania…
Spotkałem raz Lenę. Piękna, w mini i na wysokich obcasach. Wychodziła akurat z salonu urody. Zadbana, wyjątkowa. Wtedy myślałem…
Nie chodziłem do salonów, nie wydawałem pieniędzy na włosy, nie przepadałem za farbowaniem. I raczej nie lubiłem modnych sklepów. A przecież Marzena była szczupła i ładna. Ale nie interesowały ją takie kobiece sprawy. Najczęściej chodziła w jeansach i trampkach. Biegała do sklepu lub krzątała się po domu.
Kocham kogoś innego! powiedziałem Marzenie, kiedy wróciłem do domu. Odchodzę od ciebie. Nie chcę cię oszukiwać.
Marzena ubijała właśnie śmietanę do ciasta. Nie odwróciła się nawet. Nie zauważyłem łez, które płynęły jej po policzkach…
Zmęczyło mnie, że obok mnie jest nie kobieta, a gospodyni domowa. Chyba dlatego tak zaangażowałem się w Lenę. A teraz zmywam, sprzątam, pucuję podłogi. Gotować jeszcze dobrze nie potrafię, a nocami śnią mi się czasem drożdżówki Marzeny…
Lena ma teraz nowy manicure, więc nie może dotknąć naczyń. Siedzi na kanapie, kartkuje magazyn, wybiera się do salonu zrobić włosy. Wkoło wala się kilka sukienek, już dwa razy potknąłem się o jej szpilki. Nie wie, co założyć do salonu. Szklanka przy drzwiach wczoraj nie wyniosła, stoi tak od wczoraj.
Dlaczego zamieniłem żonę na taką leniwą dziewczynę? To już może czas położyć się i czekać na śmierć. Ugotować jeszcze makaron? Jestem naprawdę głodny…
