12 marca 2025
Dziś, w lesie Białowieży, zauważyłem, jak samica wiewiórki, Zosia, natknęła się na maleńkie wiewiórzątko, które nie miało ani matki, ani ojca. Po trzech dniach obserwacji i upewnienia się, że mało kto troszczy się o to dziecko, Zosia przyjęła je pod swoje łapki, karmiła je i wprowadziła w swój własny gnój, jakby było jej własnym potomstwem.
Zosia ma w zwyczaju przywitać męża, Stasia, kiedy wraca z pożywieniem. Spotyka go z pocałunkami i troskliwym dotykiem, by ulżyć mu po trudnym poszukiwaniu orzechów dla rodziny. Stas nie szczędzi natomiast swojej miłości podarowuje Zosi najpiękniejsze róże oraz największe orzechy włoskie i migdały, które z dumą prezentuje przy wspólnym posiłku.
Para wiewiórek tworzy prawdziwie wzorowy dom, bo od ich codziennej pracy zależy przyszłość nie tylko lasu, ale i nas, ludzi. Około połowy nasion, które chowają, nigdy nie zostaje odnalezionych i z czasem wyrasta w nowe krzaki i drzewa, jakby wiewiórki same sadziły kolejne pokolenia lasu. Gdybyśmy tylko potrafili przyjąć tę zwierzęcą mądrość, nasz świat stałby się lepszy.
Kilka ciekawostek, które utkwiły mi w pamięci:
– Wiewiórki naprawdę przygarniają sieroty. Badacze wielokrotnie widzieli, jak samice przyjmują osierocone młode i wychowują je jak własne.
– Są nieformalnymi zakładaczami lasu część orzechów i nasion, które zakopują, nigdy nie odnajdują, a z nich wyrastają nowe drzewa i krzewy.
– Ich pamięć jest imponująca; potrafią zapamiętać tysiące miejsc, w których ukryły zapasy, korzystając z orientacji przestrzennej.
– Samce często przynoszą samicom najcenniejsze orzechy i najsłodsze owoce taki wiewiórczy prezent miłości.
– Wiewiórki witanie się nawzajem wąchają, delikatnie dotykają się pyszczkami, liżą futro to ich sposób na okazanie przywiązania i zaufania.
– Bez nich lasy byłyby znacznie uboższe; rozprzestrzeniają nasiona setek gatunków drzew, utrzymując równowagę przyrody.
Z tej obserwacji wyciągam następującą lekcję: troska o słabszych, hojność w dawaniu i umiejętność myślenia o przyszłości budują silniejsze rodziny i zdrowsze społeczeństwo. Niech ich przykład będzie dla nas drogowskazem.
