„Co czeka kobietę, która oszczędza na sobie: trafna uwaga Ericha Marii Remarque’a”
– „Gdy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie…”
Erich Maria Remarque powiedział kiedyś: „Kobieta, która oszczędza na sobie, wzbudza w mężczyznach tylko jedno pragnienie – oszczędzać na niej!”. Najpierw my rezygnujemy dla siebie, a potem życie rezygnuje dla nas.
Skromność, dobre wychowanie i życzliwość to cechy, które w powieściach bywają wysławiane i nagradzane – ale tylko na kartach książek. W rzeczywistości bywa inaczej: dla człowieka nieszczerego skromność i dobroć to po prostu cechy, które można wygodnie wykorzystać. Nie wszystkie piękne zalety są równie użyteczne – czasem bywają zgubne. Gdy przy porządnym człowieku stoi ktoś pozbawiony zasad, gotów go wykorzystać, dobre intencje służą złu. Pamiętajcie o tym.
Każdy życzliwy, dobrze wychowany i skromny człowiek powinien umieć rozpoznawać ludzi, by nie dać się wykorzystywać. Ale żeby rozumieć innych, trzeba najpierw zrozumieć siebie i zadać pytanie: dlaczego kobiety tak często rezygnują z siebie i co w zamian otrzymują?
Nikt nie podziękuje ci za to, że oszczędzasz na sobie. I nie chodzi tylko o pieniądze – kobiety rezygnują z odpoczynku, starają się dla wszystkich bliskich kosztem siebie, ograniczają własne marzenia dla innych. To właśnie jest życie oszczędzone dla kogoś.
Ludzie się przyzwyczajają: gdy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie. Takie życie męczy i rozczarowuje. Gdy kobieta pyta los, dlaczego musi żyć dla innych, a nie dla siebie – w odpowiedzi słyszy tylko ciszę.
Nikt nie ucieszy się, że jesteś wyczerpana, że nie masz siły się cieszyć, że jest ci źle. Nikt nie podziękuje ci za twoje poświęcenie. Ani ty, ani inni. Złe nawyki prowadzą do złego życia:
– Dobre przyzwyczajenia nie zawsze zapewnią dobre życie, ale złe zawsze skończą się źle. Przyzwyczajenie do rezygnacji z siebie pojawia się wraz z ukochaną osobą – partnerem lub dzieckiem. Świat w twojej głowie się zmienia: kiedyś twoje „ja” było najważniejsze, teraz już nie. Matka kocha dziecko tak bardzo, że gotowa jest oddać wszystko. Zakochana kobieta rezygnuje z czasu, wygody, celów i ambicji, byle tylko być przy ukochanym. Dzieci przyzwyczajają się, że poświęcasz się dla nich, partner – że żyjesz dla niego. To ty ich tego nauczyłaś.
A co się stanie, gdy kobieta zechce odzyskać siebie, przestanie oszczędzać na sobie i przypomni sobie o własnych potrzebach? Jej bliscy, dla których tak wiele poświęcała, wpadną w złość. Tak – nikt nie powie: „To były wspaniałe chwile, dziękuję! Teraz nasza kolej, by dawać coś tobie!”. Będą źli, że odbierasz to, co uważali za oczywistość.
Jeśli kobieta będzie bała się sprzeciwić tym emocjom, miną lata, a nawet dekady, aż w końcu zrozumie: „Gdzie podziała się moje życie?”. Jeśli nie chcesz, by twoje dni przeminęły za kulisami cudzych istnień – nie oszczędzaj na sobie i nie pozwól, by inni to robili. Każdy ma prawo do szczęścia.
Brak pewności siebie zniszczył miliony szans:
– Co to znaczy „oszczędzać na sobie” w szerszym sensie? To myśleć, że nie jesteś dość dobra na wymarzone stanowisko, że inni są lepsi i mądrzejsi. Że nie dasz rady nauczyć się tańczyć czy malować, bo nigdy tego nie robiłaś, a wokół jest tyle utalentowanych ludzi – po co więc zaczynać? Że inne kobiety są lepsze, bo mają prostszy nos czy bujniejsze włosy.
Oszczędzanie na sobie to nawyk, który zmusza cię do zadowalania się małym i sięgania po najmniej. To przyzwyczajenie, które budzi strach przed odmową: jeśli coś ci nie wyszło, jeśli ktoś cię odrzucił – to nie powód, by obniżać poprzeczkę.
To nawyk, który nie pozwala marzyć, nie pozwala dążyć do czegoś, co wydaje się odległe i niemożliwe – do szczęścia.
Nie oszczędzaj na czasie dla siebie, na wieczorach z porywającą książką, na swoich marzeniach, na drobiazgach, które kochasz. Czas spędzony z radością nigdy nie jest zmarnowany – odnawia utraconą energię.
Czasem myślę, że ludzie wierzą, iż będą żyć wiecznie: ciągle czekają na cudowne okazje, porównują się z innymi, czekają na „odpowiedni moment” i odkładają wszystko na później, oszczędzając na sobie.
Nie ograniczaj możliwości swojej duszy i nigdy nie porównuj się z innymi. Gdybym ja porównywał się z innymi pisarzami, zacząłbym oszczędzać na papierze i atramencie, bo uznałbym, że nie jestem ich godny.
© Erich Maria Remarque.
