„Co czeka kobietę, która oszczędza na sobie: trafna uwaga Ericha Marii Remarque’a”
– „Kiedy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie…”
Jak mawiał Erich Maria Remarque: „Kobieta, która ciągle sobie odmawia, wzbudza w mężczyznach tylko jedną chęć – żeby i oni mogli na niej zaoszczędzić!” Najpierw my skąpimy sobie drobnych przyjemności, a potem życie zaczyna skąpić nam.
Skromność, dobroć i uprzejmość – cechy, które w powieściach są wynoszone pod niebiosa i hojnie nagradzane… no właśnie, tylko w powieściach. W rzeczywistości bywa inaczej: dla każdego cwaniaka łagodność i bezinteresowność to po prostu świetny materiał do wykorzystania. Nie wszystkie szlachetne cechy są jednakowo pożyteczne – czasem bywają zgubne. Gdy obok porządnego człowieka staje ktoś nieuczciwy, dobroć służy… no właśnie, komu? Pamiętajcie o tym.
Każda życzliwa, kulturalna i skromna osoba powinna umieć rozpoznawać ludzi, by nie dać się wykorzystywać. Ale żeby rozgryźć innych, trzeba najpierw zrozumieć siebie i zadać pytanie: dlaczego kobiety tak często rezygnują z własnych potrzeb i co w zamian dostają?
Nikt wam nie podziękuje za oszczędzanie na sobie. I nie chodzi tu tylko o pieniądze – kobiety rezygnują z odpoczynku, dają z siebie wszystko dla bliskich kosztem własnego zdrowia, tłamszą własne marzenia, by zadowolić innych. To właśnie jest oszczędzanie na własnym życiu.
Ludzie się przyzwyczajają: jeśli zadowalasz się okruszkami, dostaniesz tylko okruszki. Najpierw sama sobie odmawiasz, potem wszyscy zaczynają ci odmawiać. I tak kobieta, zmęczona i rozczarowana, pyta los: „Za co? Dlaczego wszyscy mają wszystko, a ja nic?”. W odpowiedzi – cisza.
Nikt nie ucieszy się, że jesteś wyczerpana, że nie masz siły się cieszyć, że jest ci źle. Nikt nie powie: „Dziękuję, że tak siebie zaniedbywałaś!”. Ani ty, ani twoi bliscy.
Złe nawyki prowadzą do złego życia:
– Dobre nawyki nie zawsze dają szczęście, ale złe – zawsze prowadzą do nieszczęścia. Nawyk oszczędzania na sobie pojawia się zwykle wraz z miłością – do dziecka, do partnera. Nagle cały twój świat się przewraca: dotąd twoje pragnienia były najważniejsze, a teraz… już nie. Matka kocha dziecko tak bardzo, że gotowa jest się poświęcać. Zakochana kobieta rezygnuje z czasu, wygody, marzeń, byle tylko być z ukochanym. Dzieci przyzwyczajają się, że dla nich się poświęcasz, a partner – że dla niego. To ty ich tego nauczyłaś.
A co się stanie, gdy kobieta nagle zapragnie odzyskać siebie, przestanie się ograniczać i przypomni o swoich potrzebach? Bliscy, dla których się poświęcała, wpadną w złość. Tak, właśnie tak – nikt nie powie: „To było piękne, dziękujemy! Teraz my się postaramy dla ciebie!”. Raczej usłyszysz: „Jak śmiesz odbierać nam to, co zawsze dostawaliśmy za darmo?”.
Jeśli kobieta da się zastraszyć tym gniewem, miną lata, a nawet dziesięciolecia, aż w końcu zrozumie: „Gdzie się podziało moje życie?”. Jeśli nie chcesz, by twoje dni przeminęły w cieniu cudzych oczekiwań – przestań oszczędzać na sobie i nie pozwól, by inni to robili. Każdy ma prawo do swojego szczęścia.
Brak wiary w siebie zniszczył miliony szans:
– Co to znaczy „oszczędzać na sobie” w szerszym sensie? To myśleć, że nie jesteś dość dobra na wymarzone stanowisko, że są lepsi i mądrzejsi. Że nie nauczysz się tańczyć ani malować, bo nigdy tego nie robiłaś, a wokół tyle utalentowanych ludzi – po co w ogóle próbować? Że inne kobiety są lepsze, bo mają prostszy nos lub bujniejsze włosy.
Oszczędzanie na sobie to nawyk, który każe ci zadowalać się byle czym i sięgać po najmniej. To strach przed odmową: jeśli coś ci nie wyszło, jeśli ktoś cię odrzucił – to nie powód, by obniżać poprzeczkę. To nawyk, który zabija marzenia, który nie pozwala ci iść w stronę tego, co wydaje się tak odległe i niemożliwe – w stronę szczęścia.
Nie oszczędzaj na czasie dla siebie, na wieczorach z ulubioną książką w dłoniach, na swoich pragnieniach, na drobnych radościach, które kochasz. Czas spędzony z przyjemnością nigdy nie jest zmarnowany – on napełnia cię energią.
Czasem mam wrażenie, że ludzie myślą, iż będą żyć wiecznie: ciągle czekają, aż okazja spadnie im z nieba, porównują się z innymi, odkładają wszystko na później, oszczędzając… no właśnie, na sobie.
Nie ograniczaj własnych możliwości i nigdy nie porównuj się z innymi. Gdybym ja, pisarz, ciągle mierzył się z innymi autorami, zacząłbym oszczędzać na papierze i atramencie, bo uznałbym, że nie jestem ich wart.
© Erich Maria Remarque…a życie jest zbyt krótkie, by żyć cudzymi marzeniami i cudzymi oczekiwaniami.
